کتاب پت و دوراهی عشق (کتاب دوم)

من هیچ‌وقت مرد نبوده‌ام. ولی این را می‌دانم... که مردها در هر سنی می‌توانند احمق باشند

«شایسته نیستا با نادان جماعت دهان‌به‌دهان گذاشت.»

بهتر هستا آدم بی‌پول باشد و احساس بی‌نیازی کند تا پول‌دار باشد و احساس فقر کند.»

"برای آنانی که دوستم دارند، صدای گام‌های من موسیقی است."

زودخوابیدن در شب‌های مهتابی، هدردادن زمان است.

یادم هست وقتی تقریباً شش سالم بود به جودی گفتم، "اوه جودی، قشنگ نیست توی دنیایی زندگی می‌کنیم که غروب دارد؟" هنوز هم همین اعتقاد را دارم."

آدم فکر می‌کرد دیگر بهار نخواهد آمد، حتی در بیشهٔ نقره‌ای یا در قلب آدم. به‌ندرت که هوا خوب می‌شد، تصور می‌کردی دنیا را از گَرد الماس ساخته‌اند، سرد، درخشان و خیره‌کننده، باشکوه و سنگ‌دل. زیبایی شب‌های مهتابی زمستان را در شیشه‌های یخ‌زده می‌شد دید، و صدای زوزهٔ باد گزنده را زیر نور ستارگان سرد و غریبه می‌شد شنید، یا دست‌کم پت حس می‌کرد آن ستاره‌ها غریبه و سردند.

همه‌چیز گویی عجله داشت، زندگی عجله داشت، نمی‌گذاشت به حال خودت باشی، تو را با خودش از جا می‌کند و می‌برد، انگارکه برگی باشی در دستان باد.