کتاب رو به پایان

تحقیر شخصیّت زن تحت تأثیر دستهای صهیونیستی دنیای فاسد غرب خواستند بُروز زن را، شخصیّت زن را در روشهای غلط و انحرافی که همراه با تحقیر جنس زن است، به زور به ذهن دنیا فرو کنند: زن برای اینکه شخصیّت خودش را نشان بدهد، بایستی برای مردان چشم‌نواز باشد. این شد شخصیّت برای یک زن؟! بایستی حجاب و عفاف را کنار بگذارد، جلوه‌گری کند، تا مردها خوششان بیاید. این تعظیم زن است یا تحقیر زن؟ این غربِ مستِ دیوانهٔ از همه جا بی‌خبر، تحت تأثیر دستهای صهیونیستی، این را به عنوان تجلیل از زن عَلَم کرد؛ یک عدّه هم باور کردند. عظمت زن به این نیست که بتواند چشم مردها را، هوس هوس‌رانان را به خودش جلب کند؛ این افتخاری برای یک زن نیست؛ این تجلیل زن نیست؛ این تحقیر زن است.

ایالات متّحدهٔ آمریکا، با آن عرض و طول و با آن پیشرفتهای علمی و یک کشور و ملّت بزرگ، بازیچهٔ دست صهیونیست‌ها شده است؛ مثل غولی که افسارش دست یک سگ است و هر جا میخواهد، او را میبرد! امروز، دولت آمریکا، با آن حجمِ ثروت و سابقه و اهمّیّتی که از لحاظ سیاسی و اقتصادی و نظامی برای خودش در دنیا قائل شده است، بازیچهٔ دست صهیونیست‌ها و دولت اسرائیل شده است.

یک چشمه از کارهای آمریکا، طرف‌داری از اسرائیل است. آیا آمریکا به‌ خاطر جنبه‌ی انسان‌دوستی و علاقه‌مندی به یهودی‌ها از اسرائیل طرف‌داری میکند؟ هرگز چنین نیست! اصلاً نظامی چون نظام آمریکا، به هیچ انسانی، به ‌خاطر انسانیّت علاقه ندارد. طرف‌داری او از اسرائیل به‌ خاطر این است که حضور حکومت صهیونیستی در قلب کشورهای اسلامی و در منطقه‌ی حسّاس خاورمیانه، تأمین‌کننده‌ی منافع استکبار در روز مبادا و هنگام خطر است.

چه خوب بود رؤسای کشورهای اسلامی، قدر اسلام را که به آنها قدرت و شخصیّت و استقلال و توانایی ایستادگی در مقابل زورگویان را میدهد، می‌شناختند

برای یک نظام و یک رژیم سیاسی، ضعف حقیقی و افول قدرت وقتی شروع میشود که این رژیم و این نظام، استدلال سیاسی و قانع‌کننده‌ برای کار خود و حقّانیّت سیاسی خود را از دست بدهد. وقتی رژیمی حقّانیّت سیاسی‌اش از دست رفت و استدلال او برای موجودیّت و کارهای خودش از دست او خارج شد، آن ‌وقت قدرت معنوی خود را از دست داده است و سقوط او شروع شده است؛ ولو در ظاهر چیزی فهمیده نشود و خود او نفهمد. اینها این ‌قدر مست قدرت و شهوتند که نمیفهمند ضعف استدلال و فقدان حقّانیّت سیاسی آنها در دنیا، با آنها چه دارد میکند.

یالات متّحدهٔ آمریکا، با آن عرض و طول و با آن پیشرفتهای علمی و یک کشور و ملّت بزرگ، بازیچهٔ دست صهیونیست‌ها شده است؛ مثل غولی که افسارش دست یک سگ است و هر جا میخواهد، او را میبرد!

من عرض نمیکنم که این دشمنی، ابدی است و همیشه خواهد بود؛‌ نه. میتوان زمانی را فرض کرد که وضع جمهوری اسلامی، از لحاظ اقتدار سیاسی و استقلال اقتصادی و فعّالیّتهای گسترده‌ای که در این کشور خواهد شد،‌ به جایی برسد که برای دشمنی‌کنندگان، دشمنی کردن با جمهوری اسلامی، مقرون به صرفه نباشد. میشود این را فرض کرد و خیلی هم دور نیست.

مسئله‌ی فلسطین یک مسئله‌ی روشن اسلامی و بشری است. مسئله‌ی فلسطین، کهنگی‌بردار نیست. یک غاصب اگر چیزی را غصب کند، صد سال هم طول بکشد، باز غاصب است و باز صاحب حق، صاحب حق است و باید حق به او برگردد. اینکه چهل سال، پنجاه سال از قضیّه‌ی فلسطین و غصب آن میگذرد، موجب نمیشود که مسئله‌ی فلسطین کهنه شود و برای مسلمانان از حسّاسیّت بیفتد.