«ما همانقدر خوشبختیم که ذهنمان را وادار میکنیم باشد.» من این طرز فکر را دوست دارم. وظیفهٔ ما را آسان مینماید. اگر ذهنمان را وادار کنیم اینگونه بیندیشد، میتوانیم زندگی بهتری داشته باشیم. انتخاب با ماست. هر جا میرویم، همانجا هستیم؛ همان آدمهایی هستیم که تصمیم داریم باشیم.
ما تصمیم میگیریم. این رمزِ کار است. ما تصمیم میگیریم که میخواهیم زندگی تلخ یا شیرینی داشته باشیم. ما تصمیم میگیریم، در هر لحظه، که از سر آرامش پاسخ دهیم یا از سر ترس.