کتاب تاریخ نگاری اقتصاد ایران در شش دهه (۱۳۴۰ - ۱۴۰۰)

در ایران وقتی توزیع درآمد بدتر می شود و سهم مخارج مصرفی خانوارها به طور مستمر کاهش می یابد و دسترسی آن ها به مسکن، آموزش و بهداشت پرهزینه تر و مشکل تر می شود و درعین‌حال از سرمایه گذاری و رشد تولید کیفی هم خبری نیست، گویی هر چه از سهم طبقات محروم و متوسط کم شده به درآمد و منافع رانت جویان، سوداگران و ذی نفعان حاضر در بافت قدرت اضافه شده است. این یعنی فقیرتر شدن مردم در ازای هیچ گونه رشد و هیچ گونه توسعه و هیچ گونه بهبودی در رفاه پایدار جامعه.

در اقتصادی که مدتی طولانی در دام مارپیچ تورم‌قیمت‌های کلیدی گرفتار است و با سیاست‌های ناصحیح در فضای بیماری هلندی بخش زمین و مسکن به‌شدت بی‌ثبات و در معرض افزایش‌های قیمت مستمر و بی‌سابقه قرار دارد، فساد سازمان‌یافته و پول‌شویی در اقتصاد سکهٔ رایج است و دست‌های منفعت‌طلب برای مطامع خود در اقتصاد حاضرند و برنامه دارند و فعالیت‌های سوداگرانه در اقتصاد دست بالا دارند و عایدات سرمایه‌ای و جریان درآمد سرمایه‌ای بر درآمد اکتسابی غالب و مسلط است و بازار پول بسیار آشفته و ناشفاف است و گروه‌های ذی‌نفع وابسته به ائتلاف غالب بر آن تسلط دارند، نرخ‌های بهره بر اساس بازدهی‌های بی‌حساب‌وکتاب در این نوع فعالیت‌ها تعیین می‌شود و اساساً راه خود را از بخش‌های حقیقی جدا می‌کند و با بازدهی‌های بخش‌های حقیقی در شرایط طبیعی و باثبات نامرتبط می‌شود.