کتاب آنچه با پوست و استخوانم حس کردم

رستگاری همه شخصیت‌های شرور قصه‌ها با روایت داستان خودشان شروع می‌شود.

مغز شما سعی ندارد منطقی باشد بلکه می‌خواهد زندگی‌تان را نجات دهد

«درد یعنی وقتی اتفاق بدی می‌افتد آن حس ناراحتیِ واقعی، صحیح و سالم را داشته باشی. رنج کشیدن زمانی است که پیاز داغ آن درد را زیاد می‌کنی و از داشتن حس بد احساس بدی به تو دست می‌دهد».

می‌خواهید احساس درد را خاموش کنید؟ پس باید حس لذت و شادی را هم خاموش کنید

رستگاری همه شخصیت‌های شرور قصه‌ها با روایت داستان خودشان شروع می‌شود.

بهبودی این آسیب‌ها تنها با خودآگاهی به‌دست نمی‌آید، بلکه نیازمند درک ساختارهای اجتماعی و فرهنگی‌ای

تاب‌آوری، اساسا، میزان آرامش درونی بی‌حد و حصر نیست بلکه معادل موفقیت است.

معادل واژه استقامت به زبان چینی این است: داشتن خنجری در قلب. یعنی با خنجری در قلب‌تان زندگی می‌کنید. دندان بر جگر می‌گذارید. این اوجِ بودن است.

«احمق هستی. دعوا اهمیتی ندارد چیزی که مهم است حل‌وفصل مشکل است».

شاید دیگران از وضعیت جهان عصبانی بودند اما در جهان واقعی، به برنامه‌های تلویزیونی می‌خندیدند، در اینستاگرام مافین درست می‌کردند و یادشان می‌آمد که باید جواب تلفن کسی را بدهند.

نه اینکه بگذارم افسردگی‌ام همیشه عنان همه‌چیز را به دست بگیرد.

چیزی که ما درباره انفجارهای عاطفی می‌دانیم ‒اضطراب، افسردگی، از کوره در رفتن‒ همیشه فقط شکست‌های عاطفی جزئی نیستند بلکه ممکن است واکنش‌هایی غیر ارادی باشند که طراحی شده‌اند تا از ما در مقابل چیزهایی که مغزمان به عنوان تهدید کدگذاری کرده است حفاظت کنند.

امیگدال مغز افرادی که دچار تروما هستند بزرگ‌تر است. امیگدال بخشی از مغز است که مربوط به ایجاد حس ترس است

گذشته همیشه با ماست. مثل روح خانه‌های‌مان را تسخیر می‌کند و شب‌ها بالای سرمان می‌آید.

مغز ما وسیله‌ای مکانیکی است که طوری برنامه‌ریزی شده است که اگر محرک خاصی را وارد کنید همیشه پاسخی مشابه را دریافت می‌کنید.

تروماهای پیچیده، پدیده‌ای است که در روان‌شناسی امروز بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. این آسیب‌ها به‌دلیل تجربه‌های تلخ و تکرارشونده در طول زمان شکل می‌گیرند و برخلاف تروماهای ناشی از یک اتفاق ناگهانی، آرام‌آرام ذهن و رفتار فرد را دگرگون می‌کنند. چنین زخم‌هایی معمولاً در بستر روابط ناسالم، نابرابری‌ها، خشونت و بی‌عدالتی به‌وجود می‌آیند و به‌مرور فرد را از درون فرسوده می‌کنند.

اما دقیقا مشکل همینجاست. خسته شدم از بس سعی کردم خودم را بیرون بکشم. دیگر نمی‌خواهم خودم را بیرون بکشم. به یک بالابر، پله‌برقی یا ابر رنگین‌کمانی شناور یا هر چیز دیگری احتیاج دارم تا مرا به ثبات عاطفی برساند.