کتاب مونولیو پنج مونولوگ

تحلیل من همیشه از شکل‌گیری عشق این بود که در کنار آدم‌های زیادی که هر روز از کنارت میگذرن تو یکی رو بر اثر تصادف میبینی که باعث میشه همون‌طوری که داری رد میشی یه لحظه بایستی و بدون این‌که به عقب برگردی آروم و بدون جلب توجه، سرتو یه کمی بچرخونی و دوباره نگاش کنی. حالا همین‌جا دو حالت پیش میاد، یا برمیگردی و میبینی که اونم یه کمی سرشو چرخونده و داره تو رو نگاه میکنه یا میبینی که اون، تو همون موقعیت قبلی داره به زندگیش ادامه میده و به طرف تو برنگشته.

مسئله بر سر تنهایی، حضور دیگران و یا تعداد مخاطبان نیست بلکه مسئله بر سر سکوت آن‌ها است، سکوت مرگباری که برسازنده جهان انزوا است، او نه با دیگری که با سکوت سخن می‌گوید.

او نه با دیگری که با سکوت سخن می‌گوید.

شگل شده. تکون نخورده. انگار نه انگار هفت ساله شوهر بالا سرشه و یه شکم زاییده. اصلا آب رفته زیر پوستش تو رو ندیده هفت سال. (به خواهر) چیه چرا قیافه‌ات رو این‌جوری میکنی؟ مگه دروغ میگم؟! (سکوت) جات خالی پری خانوم این آخریا بیست‌وچهار ساعته حرف میزنه. میگم بیست‌وچهار ساعت، عین حقیقته‌ها. خواب و اینام نداره. براش فرقی هم نداره من خوابم، بیدارم... همین‌جور میگه، میگه... میرم داروهاش رو میگیرم، میام میبینم