شهرستانی به مشارکت مردمی در کارهایش باور داشت و با دعوت مردم برای شرکت در کارهای شهری به آنان احساس دلپذیر شهروندی میداد. در یکی از روزهای سرد زمستان که برف زیادی باریده بود، او برای برفروبی و تمیز کردن معابر شهری از نمک و شن و ماسه استفاده نکرد بلکه اعلام کرد که شهرداری برف را از مردم میخرد. به این ترتیب بسیاری از مردم با شور و شوق با انواع وسایل برف را از خانهها، کوچهها و خیابانها جمع کرده و برای فروش به پارک ملت که آن زمان بزرگترین پارک خاورمیانه بود، بردند. برفها در آنجا تبدیل به کوهی شد که علاوه بر از بین بردن انواع و اقسام آفات نباتی و جانوران مضر، زمینهساز آب فراوان و سرسبزی در بهار شد. زمستان آن سال هم برای شهروندان علاقهمند شرایطی فراهم آمد که انواع بازیها و سرگرمیهای زمستانی را در پارک تجربه کنند.(۱۰)