بریده‌هایی از کتاب ۳۶۵ روز من و خدا

به‌نظر من گاهی لازمه از خدا برای اتفاقاتی که نیفتاده تشکر کنیم.

برای‌اینکه صبح بهتری داشته باشی اولش با خدا حرف بزن.

وقتی دعات برآورده شد خدا رو فراموش نکن.

برای‌اینکه شب بهتری داشته باشی آخرش با خدا حرف بزن. برای‌اینکه زندگی بهتری داشته باشی هر روز با خدا حرف بزن.

اگه به‌خاطرش دعا کردی دیگه دلیلی برای نگرانی وجود نداره، وقتی زمانش برسه خدا چیزی رو که مال توست بهت می‌ده.

روز ۵۶ یه موقع می‌رسه که کسی که برای داشتنش دعا می‌کردی کسی می‌شه که باهاش دعا می‌کنی.

وز ۲۴ یه روز می‌فهمی که تمام این مدت خدا داشته همه‌چی رو برات کنار هم می‌چیده. روز ۲۵ عاشق وقت‌هایی‌ام که «چرا داره این بلا سرم می‌آد؟» تبدیل می‌شه به «خدایا شکرت!»

وقتی خدا چیزی رو برات نمی‌خواد بهش اعتماد کن.

فقط اون لحظه‌ای که به‌خاطر عظمت لطف خدا می‌زنی زیر گریه...

یه چیزی که درمورد من وجود داره اینه که هر اتفاقی هم برام پیش بیاد سر پا می‌شم، نه چون خودم از پسش برمی‌آم، چون خدا کمکم می‌کنه.

از خدا خواستم بهم کمک کنه رشد کنم، یهو بارون گرفت.

روز ۱۷۲ خدا هنوز داره داستانت رو می‌نویسه، مدام قلمش رو ندزد، به نویسنده اعتماد کن.

روز ۷۵ توی دعاهای کسی بودن خالص‌ترین نوع عشق واقعیه.

روز ۱۰۷ برای‌اینکه صبح بهتری داشته باشی اولش با خدا حرف بزن. برای‌اینکه شب بهتری داشته باشی آخرش با خدا حرف بزن. برای‌اینکه زندگی بهتری داشته باشی هر روز با خدا حرف بزن.

خیلی زود قراره لبخند بزنی و بگی: «خدایا، این بیشتر از دعاهای منه!»

روز ۴۲ خدا کل زندگی‌ت رو به هم می‌ریزه تا باهات حرف بزنه.

روز ۱۸۰ دعا می‌کنم اون خدا رو بیشتر از من دوست داشته باشه.

روز ۱۸۲ اگه نمی‌تونی از فکرکردن بهش دست برداری از دعاکردن براش هم دست برندار.

روز ۲۹۳ هنوز روزهایی رو یادمه که برای چیزهایی که الان دارم، دعا می‌کردم.

من سرم به کار خودمه و زیاد با خدا حرف می‌زنم.

یه سؤالی که قبل‌از انجام هر کاری باید از خودت بپرسی اینه: «آیا این کار در راه ستایش خداست؟»

خدایا، تو به من خیلی لطف داشتی. شکرت!

روز ۹۳ اگه سپردی به خدا دیگه زیاد بهش فکر نکن اگه بخواد، اتفاق می‌افته و اگه نخواد، نمی‌افته. اون برنامهٔ بهتری داره خیالت راحت.

خودت رو پیش خدا خالی کن، اون نه حرف‌هات رو به کسی می‌گه و نه علیه‌ت استفاده می‌کنه

گاهی خدا تنهات می‌کنه چون می‌خواد بفهمی که به کسی جز اون احتیاجی نداری.

روز ۱۶۱ هر روز تا همیشه می‌گم: «خدایا شکرت.»

خدایا باوجود تمام این آشفتگی‌ها شکرت که زنده و سالمم.

عاشق وقت‌هایی‌ام که «چرا داره این بلا سرم می‌آد؟» تبدیل می‌شه به «خدایا شکرت!»

گاهی فقط سرم رو رو به آسمون بلند می‌کنم و می‌گم خدایا شکرت، زندگی سخته ولی من تو رو دارم.

روز ۲۷۰ نشستی و استرس چیزی رو داری که خدا از قبل حلش کرده.