بریده‌هایی از کتاب ابر شهر (جلد سوم)

این موضوع میان سیاستمدارهای دنیا مشهور است؛ اینکه در خودِ آمریکا هیچ‌وقت کودتا نشده، به‌خاطر آن است که آمریکا توی کشور خودش سفارت ندارد! به‌خاطر آن است که در واشنگتن، سفارت آمریکا وجود ندارد!

یک وقت متوجّه شد امام در جایی از مفاتیح یک نشانه گذاشته. آن صفحه را آورد و دید دعای عهد است. از امام صادق (ع) نقل شده هرکس چهل صبح این دعا را بخواند و به آن عهد متعهّد شود، از یاوران امام زمان (عج) خواهد شد و اگر زودتر از ظهور حضرتش از دنیا برود، خداوند او را دوباره زنده خواهد کرد تا خدمت حضرتش باشد. امام تاریخ شروع را روی کاغذ یادداشت کرده بود، هشتم شوّال، و تا آن روز خوانده بود. تا روز آخر دعای عهدش ترک نشد. عمرش با دعای عهد تمام شد. به سیّده فاطمه سفارش کرده بود: «صبح‌ها سعی کن این دعا رو بخونی. دعای عهد در سرنوشت دخالت داره.»

ایران در جنگ جهانی اوّل اعلام بی‌طرفی کرد، روس‌ها از شمال و انگلیسی‌ها از جنوب، کشور را بلعیدند و مردم کاری نکردند. در جنگ جهانی دوّم هم ایران بی‌طرف بود، کشور را سه‌ساعته اشغال کردند و مردم به ارتش رضاخان میرپنج خندیدند. پسرش، محمّدرضا، بحرین را تقدیم کرد، باز هم مردم بغضشان را فروخوردند و نفس از کسی درنیامد. وقتی خرّمشهر برگشت، روح تحقیرشدهٔ ایرانی‌ها بعد از دو قرن لبخند زد.

«شهید کسی است که کُشتهٔ دست خودش است. کسی که روی نعشِ نَفْسِ خودش یه‌هو زنده می‌شه، به اون می‌گن شهید، چون تا ابد شاهدِ همه‌چیزه. وقتی در عالم روح چشم‌هاش رو باز می‌کنه، دیگه این چشم‌ها بسته نمی‌شه.»

به سیّده فاطمه سفارش کرده بود: «صبح‌ها سعی کن این دعا رو بخونی. دعای عهد در سرنوشت دخالت داره.»

وقتی کسی به مرحلهٔ دریافت دستور می‌رسید و فاطمه‌بیگم می‌خواست برای بار اوّل به او دستور خودش را بدهد، در گوشش این آیات را می‌خواند: «وَ أَنْ لَیسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعی وَ أَنَّ سَعْیهُ سَوْفَ یری؛ اینکه انسان بهره‌ای جز تلاش خودش ندارد و اینکه تلاشش به‌زودی دیده خواهد شد.» و می‌گفت: «سالک باید خودش مجاهده کند. من کاره‌ای نیستم. به‌قدری که خودت برای خودت زحمت می‌کشی، می‌رسی.»

«وَ لا تُعَنِّنی بِطَلَبِ ما لَمْ تُقَدِّرْ لی فیهِ رِزْقاً.» این زیباترین دعایی بود که آن روزها از توی مفاتیح می‌خواندم و اشک می‌ریختم؛ خدایا، در جست‌وجوی آنچه برایم مقدّر نکرده‌ای، خسته‌ام مکن!

به سیّده فاطمه سفارش کرده بود: «صبح‌ها سعی کن این دعا رو بخونی. دعای عهد در سرنوشت دخالت داره.» شب آخر عمرش تا سا

روزی یادِ این حدیث از پیامبر (ص) افتاد که هرکس برای نجات خودش یا هر کسی که نیّت کرده، هفتادهزار بار لااله‌الّااللّه بگوید، قطعاً نجات پیدا می‌کند

دیگران حتّی اگر ذکر بگویند، نامحرم‌اند. به شاگردهایش توصیه می‌کرد: «نمازت را حفظ کن، همه‌چیزت حفظ می‌شود.» و توضیح می‌داد که هرطور با نماز رفتار کنی، بلافاصله بازتابش را در زندگی‌ات خواهی دید. اگر توی نماز حضور قلب داشتی و خواطرت را حفظ کردی، بیرون از نماز هم می‌توانی زندگی‌ات را حفظ کنی.