بریده‌هایی از کتاب حوض سلطان، پایان کار مغان

به‌راستی که اعیان این دنیا را به‌نقد برای خود خریده‌اند و آن دنیا را به‌نسیه برای ما گذاشته‌اند!

شایع بود که شاه و درباریان انبار انبار گندم احتکارشده را، که سبز و فاسد گشته بود، در خندق‌ها می‌ریزند و از مردم گرسنه دریغ‌شان می‌کنند. به‌جهنم! چه توقعی می‌شود داشت؟! شاه و بزرگان هم مثل عامهٔ جماعت درویشی کنند و دمپختک دولتی کوفت بفرمایند؟!