کتاب حتی اگر نباشی

حتی اگر نباشی، می‌آفرینمت چونان‌که التهابِ بیابان سراب را

دارم هوای گریه خدایا بهانه‌ای!

دلم خون است، می‌دانی برادر دلم خون است، از این می‌نویسم

طلوع می‌کند آن آفتاب پنهانی ز سمت مشرق جغرافیای عرفانی دوباره پلک دلم می‌پرد، نشانهٔ چیست؟ شنیده‌ام که می‌آید کسی به مهمانی کسی که سبزتر است از هزار بار بهار کسی، شگفت کسی، آن‌چنان که می‌دانی

دگر این دل سرِ ماندن ندارد

رها کن اندکی آیینه‌ها را دمی بنگر درون سینهٔ خویش

دردا و حسرتا که ز بیگانه هم ربود در این میانه گوی ستم، آشنای ما