کتاب بچه آهو

آدم‌ها هیچ‌وقت تماماً از این جهان محو نمی‌شوند، تا وقتی کسی به یادشان باشد به زندگی ادامه می‌دهند؛

به‌جای صورت، تعدادی نقاب دارم که به صورت می‌زنم. صبح به یک شکلم، طی روز به‌شکلی دیگر و شب هم باز شکلی دیگر.

آدم‌ها هیچ‌وقت تماماً از این جهان محو نمی‌شوند، تا وقتی کسی به یادشان باشد به زندگی ادامه می‌دهند

چرا توی مدرسه این طرز فکر احمقانه را یاد می‌دادند که همیشه در قبال کار خیر پاداشی درخور دریافت خواهیم کرد؟ آدم همه‌چیز را جدی می‌گیرد، با جدیت می‌چسبد به کاری که انجام می‌دهد و به امیدهایش دل می‌بندد، آن‌وقت هیچ اتفاقی نمی‌افتد.

دیگر نباید هیچ‌وقت عاشق خانه‌ای شوم، خانه‌ها را درست می‌کنند که بعداً در آتش بسوزند یا زیر بمباران ویران شوند...

«آینده...» اصلا چیزی نبود که دلم بخواهد بسازمش. به‌قدر کافی مسائل و اموری از گذشته‌ام داشتم که به وحشتم می‌انداختند. «آینده!»

چرا توی مدرسه این طرز فکر احمقانه را یاد می‌دادند که همیشه در قبال کار خیر پاداشی درخور دریافت خواهیم کرد؟ آدم همه‌چیز را جدی می‌گیرد، با جدیت می‌چسبد به کاری که انجام می‌دهد و به امیدهایش دل می‌بندد، آن‌وقت هیچ اتفاقی نمی‌افتد.

مرد باغبان دارد زیرلبی چیزی می‌گوید. حق با اوست، بهتر است آدم با گل‌ها حرف بزند

وقتی کسی عاشقم می‌شود، صورتش و حرکات دست‌ها و بدنش را زیرنظر می‌گیرم؛ چیزی که برایم اهمیت دارد شکل و شمایل و ژست و حالات آدم‌هاست‌ـ‌ـ‌ـ‌لرزش دست، باز شدن دهان؛ خیلی به حرف‌ها توجه نمی‌کنم، ولی همیشه به صورت نگاه می‌کنم.

به خشم و غضبی که یه‌دفعه دچارش می‌شم فکر کن، به حالت‌های روانی‌ای که نمی‌تونم کنترلشون کنم؛ چون دوستم داری سعی کن بفهمی درونم چیزی هست که نمی‌تونم درباره‌ش حرف بزنم؛

چرا توی مدرسه این طرز فکر احمقانه را یاد می‌دادند که همیشه در قبال کار خیر پاداشی درخور دریافت خواهیم کرد؟ آدم همه‌چیز را جدی می‌گیرد، با جدیت می‌چسبد به کاری که انجام می‌دهد و به امیدهایش دل می‌بندد، آن‌وقت هیچ اتفاقی نمی‌افتد.

به‌جای صورت، تعدادی نقاب دارم که به صورت می‌زنم. صبح به یک شکلم، طی روز به‌شکلی دیگر و شب هم باز شکلی دیگر.

واقعیت این است که من از همهٔ فک‌وفامیل متنفرم.

ولی من هیچ‌وقت آن‌طور که عاشق تو شدم به کسی دل نبستم. وقتی کسی عاشقم می‌شود، صورتش و حرکات دست‌ها و بدنش را زیرنظر می‌گیرم؛ چیزی که برایم اهمیت دارد شکل و شمایل و ژست و حالات آدم‌هاست‌ـ‌ـ‌ـ‌لرزش دست، باز شدن دهان؛ خیلی به حرف‌ها توجه نمی‌کنم، ولی همیشه به صورت نگاه می‌کنم.

آدم‌ها هیچ‌وقت تماماً از این جهان محو نمی‌شوند، تا وقتی کسی به یادشان باشد به زندگی ادامه می‌دهند

به‌جای صورت، تعدادی نقاب دارم که به صورت می‌زنم. صبح به یک شکلم، طی روز به‌شکلی دیگر و شب هم باز شکلی دیگر.

وقتی آرایش ندارم صورتم تقریباً هیچ جلوه‌ای ندارد؛ و به‌جای صورت، تعدادی نقاب دارم که به صورت می‌زنم. صبح به یک شکلم، طی روز به‌شکلی دیگر و شب هم باز شکلی دیگر.

گفتی هیچ‌کس هرگز به‌خاطر شخصیت واقعی‌ات دوستت نداشته، همیشه نقش بازی می‌کردی تا بقیه تو را بپذیرند، ولی با من روراست بودی و مثل گرگ توی داستان احساس نمی‌کردی برای اینکه دندانت را نشانم بدهی باید برایم آواز بخوانی.

باید از سکوت بی‌پایانم می‌فهمیدی که چیزی واقعاً هولناک در گذشته‌ام وجود دارد و عاجزانه می‌خواهم تا نگذاری مرورش کنم‌ـ‌ـ‌ـ‌حتی اگر لحظه‌ای مرورش می‌کردم دوباره مرا در خود غرق می‌کرد. ولی تو نمی‌فهمیدی.

آدم‌ها هیچ‌وقت تماماً از این جهان محو نمی‌شوند، تا وقتی کسی به یادشان باشد به زندگی ادامه می‌دهند