کتاب قصه روان

پرسش‌های مربوط به آگاهی از اهمیت اخلاقی برخوردار هستند. من راحت به درخت تبر می‌زنم؛ زیرا مطمئن هستم که چیزی حس نمی‌کند. اگر چیز دیگری غیر از این کشف کنم، احتمالاً این کار را متوقف می‌کنم. همان‌طور که فیلسوفی به‌نام جرمی بنتام بیان می‌کند: «وقتی صحبت از مسائل اخلاقی می‌شود، مسئله این نیست که آیا چیزی می‌تواند استدلال یا صحبت کند؛ بلکه مسئله این است که آیا می‌تواند رنج بکشد؟» [۲] و رنج نیازمند آگاهی است.

سخت است بدانیم در سر دیگران چه می‌گذرد. مارسل پروست می‌نویسد: «یک شخص واقعی، هر چقدر هم که با او همدردی کنیم، تا حد زیادی تنها از طریق حواس ما قابل درک است؛ به عبارت دیگر، [همچنان برایمان] مبهم باقی می‌ماند و وزنی سنگین دارد که حساسیت‌های ما توانایی بلند کردن آن را ندارند.»

آگاهی موضوعی است که تمام روان‌شناسی را دربرمی‌گیرد. عصب‌شناسان تجسم آن را در مغز مطالعه می‌کنند. روان‌شناسان شناختی آگاهی دسترسی را در احساس، ادراک، قضاوت و انتخاب بررسی می‌کنند. روان‌شناسان رشد چگونگی ایجاد هوشیاری در کودکان را بررسی می‌کنند؛ ازجمله ظهور احساسات به‌اصطلاح خودآگاه مانند خجالت و غرور. روان‌شناسان بالینی اختلالات هوشیاری را بررسی می‌کنند، مانند زمانی که افراد احساس می‌کنند بدنشان متعلق به خودشان نیست.