کتاب نیمه پنهان ما

دل انسان منطقی دارد که خرد از درک آن عاجز است.

یکی از مهم‌ترین عملکردهای ناخودآگاه پردازش داده‌هایی است که از طریق چشم‌ها دریافت می‌شود، زیرا حیوانی که بهتر می‌بیند، چه برای شکار چه در جمع همنوعانش، بهتر غذا می‌خورد و هنگام فرار از خطر عملکرد کارآمدتری دارد، ازاین‌رو عمر طولانی‌تری خواهد داشت. به همین علت تکامل سبب شده حدود یک‌سوم مغز به پردازش بینایی اختصاص یابد

بر پایهٔ برآورد دانشمندان، ما فقط از پنج درصد فرایند شناختی خود آگاهیم و نودوپنج درصد باقیمانده فراتر از درک و آگاهی ما اتفاق می‌افتد و تأثیر بسیار زیادی روی زندگی ما دارد که مهم‌ترینش امکان حیات و بقای ماست.

کسانی که از اوان کودکی در ارسال و دریافت علائم غیرکلامی خوب عمل می‌کنند، راحت‌تر می‌توانند ساختار روابط اجتماعی خود را شکل دهند و در موقعیت‌های اجتماعی مختلف به اهداف خود دست یابند.

هرقدر هم که ظاهر و اندام زنان برای مردان پرکشش باشد یا ترکیب بدن مردان برای زنان جذاب باشد، در مغز انسان هیچ بخشی به تحلیل تفاوت‌های جزئی برآمدگی‌های عضلات دوسر یا انحنای سینه و باسن اختصاص نیافته و همین امر اهمیت چهره‌ها را بیشتر می‌کند.

فیلسوفان قرن‌ها دربارهٔ ماهیتِ «واقعیت»، جهانی که در آن زندگی می‌کنیم واقعیت است یا وهم و تصویری ذهنی، مباحثه کرده‌اند. اما عصب‌شناسی جدید به ما می‌آموزد که باید به‌نوعی همهٔ ادراکات را در نظر گرفت

پژوهشگران دریافتند میان محبوبیت کودک و توانایی او در درک احساسات دیگران ارتباط چشمگیری وجود دارد.

نحوهٔ حرف‌زدن، طنین صدا، بلندی و ضرب‌آهنگ صدا، سرعت بیان کلمات و تغییر و تعدیل لحن و بلندای صدا، عوامل فوق‌العاده مؤثری بر نفوذ و قدرت مجاب‌کنندگی شما روی مخاطب و قضاوت دیگران از شخصیت و روحیهٔ شما دارد.

در جایگاه متقاضی شغل حتی نحوهٔ دست‌دادن شما روی نتیجهٔ مصاحبه تأثیر خواهد گذاشت. اگر فروشنده باشید، میزان ارتباط‌چشمی با مشتری رضایت او از شما را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. در مقام پزشک لحن صدایتان نه‌تنها روی ارزیابی بیمار از معاینه و رسیدگی، بلکه، درصورت بروز خطای احتمالی، بر میل باطنی او برای شکایت از شما اثر خواهد داشت.

هرچه احتمال لقاح و باروری در خانمی بیشتر باشد، صدای او از نظر مردان جذاب‌تر خواهد بود.

«تند صحبت‌کردن» یادآور تفکر قالبی است که معمولاً ما را به یاد فروشندگان حقه‌باز و شارلاتان می‌اندازد، اما احتمالاً کمی تندتر صحبت‌کردن شما را زیرک‌تر جلوه می‌دهد و حرف‌هایتان مؤثرتر و باورپذیرتر خواهد بود. هنگامی که دو نفر حرف‌های مشابهی می‌زنند، اگر یکی از آن‌ها کمی تندتر و بلندتر با مکث کمتر و نوسان و تغییرات گام صدای متناسب و بهتر کلمات را ادا کند، از نظر مخاطب پرانرژی‌تر، کاربلدتر و باهوش‌تر به‌نظر خواهد رسید. واضح و رسا حرف‌زدن توأم با نوسانات به‌جا در گام در بلندای صدا و کمترین مکث فاحش کلام گوینده را باورپذیرتر می‌کند و نشانگر هوش و فراست اوست. برخی مطالعات نشان می‌دهند ما انسان‌ها برای ابراز هیجان‌های پایه، علاوه‌بر حالت‌های صورت، از صدای خود نیز استفاده می‌کنیم. برای مثال مخاطب ما غریزی این نکته را تشخیص می‌دهد که صدای آرام‌تر از تن معمولی صدای ما، نشانگر ناراحتی و افزایش تن صدا بیش‌ازحد معمول، نشانگر خشم یا ترس است.

نوع خاصی از رشته‌های عصبی در پوست انسان، خصوصاً در ناحیهٔ صورت و بازو، وجود دارد. این رشته‌های عصبی علائم را به‌حدی کند و به‌تدریج منتقل می‌کنند که نمی‌توانید برای درک آنچه به‌طورطبیعی با حس لامسه مرتبط است از آن‌ها بهره ببرید، مثلاً تشخیص این‌که چه کسی شما را لمس می‌کند و یا تشخیص نسبی محل تماس. [۲۱] ظاهراً فقط وظیفهٔ انتقال حس خوشایند لمس را در روابط اجتماعی برعهده دارند.

خواندن این مطلب برای هرکسی که کوچک‌ترین علاقه‌ای به نحوهٔ کنترل ذهن، از طریق ایجاد تعادل بین تأثیر خودآگاه و ناخودآگاه، دارد ضروری است.

این موضوع به اثبات رسیده که برچسب باهوش روی کودک زدن، درواقع پیش‌گویی خودمحققی قدرتمند است.

جهت نگاه و زل‌زدن به چشمان طرف مقابل از نشانه‌های مهم ابراز برتری در انسان است.

پذیرش این واقعیت که چهرهٔ فرد واقعاً روی ما تأثیر می‌گذارد بسیار دشوار است. یکی از انتقادهای واضحی که به این انتخابات می‌توان وارد کرد ساختگی‌بودن آن‌هاست. این پژوهش‌ها شاید نشان دهند که ظاهر کارآمد فرد سبب تقویت اقبال او می‌شود، اما به سستی پایهٔ چنین انتخابی نمی‌پردازد. قطعاً کسانی که اولویت‌های عقیدتی دارند به‌راحتی تحت تأثیر ظاهر قرار نمی‌گیرند، درحالی‌که رأی‌دهندگانی که معیارهای معینی برای انتخاب ندارند راحت‌تر از این مؤلفه تأثیر می‌پذیرند.

این آزمایش بارها با شرکت‌کنندگانی در رده‌های سنی مختلف و ملیت‌های متنوع تکرار شده و همهٔ آن‌ها نتیجهٔ مشابهی در بر داشته‌اند: برای ما خیلی مهم است حس کنیم از دیگران متفاوت و برتریم، حتی اگر دلایل برتری‌مان خیلی پیش‌پاافتاده باشند یا درنهایت به ما آسیب بزنند.

هرچه عامل تهدیدگر احساس خوبی که از خودتان دارید قوی‌تر باشد، تمایل بیشتری به مشاهدهٔ حقیقت از میان دریچهٔ تحریف دارید.