بریده‌هایی از کتاب تربیت بچه مستقل

مغز در چه دوره‌هایی بیش از همه نسبت به استرس حساس است؟ ۱) قبل از تولد (استرس شدید در زنان باردار باعث می‌شود بچه هم واکنش بیشتری به استرس داشته باشد)؛ ۲) در اوایل کودکی که مدارهای عصبی در حال شکل‌گیری‌اند؛ و ۳) در دوران نوجوانی، آن دورۀ تأثیرگذار اما آسیب‌پذیر میان کودکی و بزرگ‌سالی.

به یاد داشته باشید: وظیفۀ شما این نیست که مشکلات فرزندتان را حل کنید، بلکه باید کمکش کنید یاد بگیرد زندگی خود را بگرداند.

بچه‌های ما باید بیاموزند چگونه با موفقیت با موقعیت‌های استرس‌زا مواجه شوند، یعنی تحمل بالایی دربرابر استرس داشته باشند. این‌طور است که تاب‌آوری در آن‌ها پرورش می‌یابد.

بچه‌ها به سه چیز نیاز دارند: بزرگ‌سال حمایتگر، زمان کافی برای بازیابی خود پس از واقعۀ استرس‌زا و نیز داشتنِ حس تسلط بر زندگی.

در سنین دوازده تا هجده‌سالگی، مغز بیش از هر دورۀ دیگری، البته به‌استثنای چند سالِ اول زندگی، رشد می‌کند. مغز نوجوان‌ها مسیرها و اتصالات جدید و مهمی می‌سازد، اما کارکردهای شناختیِ قشر پیش‌پیشانی (مسند قضاوت) تا حوالی بیست‌وپنج‌سالگی بالغ نمی‌شوند (کارکردهای مهار عواطف هم در حدود سی‌ودوسالگی به بلوغ می‌رسند!). وقتی سیستم واکنش استرسی طی مدت‌های طولانی فعال بماند، قشر پیش‌پیشانی نمی‌تواند آن‌طور که باید رشد کند. این اتفاق مسئله‌ساز می‌شود، زیرا نوجوانان بیش از کودکان یا بزرگ‌سالان در برابر استرس آسیب‌پذیرند.