در سنین دوازده تا هجدهسالگی، مغز بیش از هر دورۀ دیگری، البته بهاستثنای چند سالِ اول زندگی، رشد میکند. مغز نوجوانها مسیرها و اتصالات جدید و مهمی میسازد، اما کارکردهای شناختیِ قشر پیشپیشانی (مسند قضاوت) تا حوالی بیستوپنجسالگی بالغ نمیشوند (کارکردهای مهار عواطف هم در حدود سیودوسالگی به بلوغ میرسند!). وقتی سیستم واکنش استرسی طی مدتهای طولانی فعال بماند، قشر پیشپیشانی نمیتواند آنطور که باید رشد کند. این اتفاق مسئلهساز میشود، زیرا نوجوانان بیش از کودکان یا بزرگسالان در برابر استرس آسیبپذیرند.