بریده‌هایی از کتاب کیسه استخوان ها

من نیز مانند بقیه درد را احساس می‌کنم. نیاز دارم که تحت تأثیر بگذارم و تحت تأثیر قرار بگیرم؛ اما اگر کسی از من بپرسد که: «حالت خوبه؟» نمی‌توانم نه بگویم. نمی‌توانم بگویم به من کمک کن.

اگر در دریاچهٔ دارک اسکور۴۸ (جایی که خانهٔ تابستانی‌مان قرار داشت) در حال غرق شدن بودم، ترجیح می‌دادم در فاصلهٔ پانزده‌متری از ساحل عمومی در سکوت بمیرم تا اینکه فریاد بزنم و درخواست کمک کنم.

‫فکر می‌کنم شوخ‌طبعی تا حدودی همیشه همان عصبانیت است که خودش را آرایش کرده