بریده‌هایی از کتاب سیاست عشق میان هنر و فلسفه

انسان از طریق کشف زیبایی در معنای وسیع کلمه، و نخست زیبایی خود، به موقعیتی انسانی دست می‌یابد و از طریق تعمق در زیبایی است که عشق زاده می‌شود.

شمس تبریزی در مقالات چهار نوع متفاوت از مستی در سلوک راه حق وجود دارد: ۱ ـ مستی هوا؛ ۲ ـ مستی روح؛ ۳ ـ مستی از راه خدا؛ ۴ ـ مستی از خدا و پس از آن هوشیاری.

درک عرفانی از «عشق انسانی» به مثابۀ «حُب شدید» نشان‌دهندۀ مازادی غیرقابل ارضاست که از آن به «شغاف» تعبیر می‌شود (و این مرحله در عرفان اسلامی «طور سوم قلب» است). اصولاً عشق به این دلیل که حقیقتی ورای حوزۀ ژویی‌سانس است درمان‌پذیر و تسکین‌پذیر نیست: