کتاب هنر آهسته و پیوسته رفتن

کلید موفقیت در انجام کارهای بیشتر نیست، بلکه در انجام کارهای کمتر اما با تمرکز بهتر است.

اما وقتی دائماً عجله دارید، استرس مداوم را تجربه می‌کنید و درحالی‌که هدف این استرس خیلی مهم نیست (چون بقایتان در خطر نیست)، همان واکنش‌های فیزیولوژیکی را ایجاد می‌کند. به این ترتیب، در درازمدت، این اثرات باعث ایجاد مشکلات شناختی و عاطفی متعددی مانند اضطراب و افسردگی می‌شود.

ما معمولاً بهره‌وری را با مشغله‌داشتن مرتبط می‌دانیم و هرچه بیشتر مشغول باشیم، انگار سازنده‌تر هستیم؛ اما همان‌طور که می‌دانید این یک سراب است. احتمالاً افرادی را می‌شناسید که همیشه پرمشغله هستند، اما موفقیت چندانی ندارند

احساساتتان برده افکارتان و شما برده احساساتتان هستید.

وقتی سرعتتان را کم می‌کنید، به خودتان این آزادی را می‌دهید تا روی چیزهایی که برایتان مهم هستند، تمرکز کنید. به خودتان اجازه می‌دهید تا اولویت‌ها و دغدغه‌هایتان را دنبال کنید و به خودتان فرصت می‌دهید تا کارهای عمیق و خلاقانه‌ای را انجام دهید که به شما در رسیدن به اهدافتان کمک می‌کنند. صرف زمان و انرژی کمتر برای مشغله‌های بیهوده، شما را آزاد می‌کند تا کارهای متمرکزتر و معنادارتری را انجام دهید. یکی از مانتراهای من این بود: «تمرکز و سادگی». شما باید سخت تلاش کنید تا افکارتان را پاک و ساده کنید؛ اما در نهایت ارزشش را دارد زیرا وقتی به این نقطه رسیدید، می‌توانید کوه‌ها را جابه‌جا کنید.

مانند تعیین هدف و دستیابی به هدف، علایقتان منعکس‌کننده شخصیتتان هستند؛ اما درحالی‌که اهدافتان شما را وادار می‌کنند تا عجله کنید، علایقتان شما را تشویق می‌کنند تا از سرعتتان کاسته و از زمان حال لذت ببرید

اما در اینجا یک پارادوکس در زمینه بهره‌وری وجود دارد. اینکه کاهش سرعت می‌تواند شما را سازنده‌تر کرده و بهره‌وری‌تان را افزایش دهد. زندگی در مسیر آهسته می‌تواند منجر به کارایی بیشتر، تمرکز دقیق‌تر و اشتباهات کمتر شود