بریده‌هایی از کتاب هنر آهسته و پیوسته رفتن

کلید موفقیت در انجام کارهای بیشتر نیست، بلکه در انجام کارهای کمتر اما با تمرکز بهتر است.

اما وقتی دائماً عجله دارید، استرس مداوم را تجربه می‌کنید و درحالی‌که هدف این استرس خیلی مهم نیست (چون بقایتان در خطر نیست)، همان واکنش‌های فیزیولوژیکی را ایجاد می‌کند. به این ترتیب، در درازمدت، این اثرات باعث ایجاد مشکلات شناختی و عاطفی متعددی مانند اضطراب و افسردگی می‌شود.

احساساتتان برده افکارتان و شما برده احساساتتان هستید.

مانند تعیین هدف و دستیابی به هدف، علایقتان منعکس‌کننده شخصیتتان هستند؛ اما درحالی‌که اهدافتان شما را وادار می‌کنند تا عجله کنید، علایقتان شما را تشویق می‌کنند تا از سرعتتان کاسته و از زمان حال لذت ببرید

ما معمولاً بهره‌وری را با مشغله‌داشتن مرتبط می‌دانیم و هرچه بیشتر مشغول باشیم، انگار سازنده‌تر هستیم؛ اما همان‌طور که می‌دانید این یک سراب است. احتمالاً افرادی را می‌شناسید که همیشه پرمشغله هستند، اما موفقیت چندانی ندارند

اما در اینجا یک پارادوکس در زمینه بهره‌وری وجود دارد. اینکه کاهش سرعت می‌تواند شما را سازنده‌تر کرده و بهره‌وری‌تان را افزایش دهد. زندگی در مسیر آهسته می‌تواند منجر به کارایی بیشتر، تمرکز دقیق‌تر و اشتباهات کمتر شود