او تابهحال شاهد جنونهای عصبی تو بوده؟ لحظههایی که تو کاملاً آشفتهخاطر و پریشان میشوی؟ آیا تابهحال شاهد شور و شعف تو بوده؟ همان وقتی که عنان اختیار از کف میدهی و در خلائی فرومیروی و جسمت را، مثل روزنامهٔ روز گذشته، همانجا رها میکنی. یا آن لحظههای توأم با تلخی و شومی، خشم کور، یا تنفر محض ــ زمانی که به سبب آن نیروهای اهریمنی، راحت و آسوده دقدلی خود را خالی میکنی.