بریده‌هایی از کتاب وقت تنهایی

فروید معتقد بود: «اولین تجربهٔ وحشت کودکان ترس از تاریکی و تنهایی است».

وقتی روبرویتان کسی ننشسته باشد دنیا روبرویتان می‌نشیند.

چرا احساساتم برانگیخته شد؛ چرا با کوچک‌ترین و بی‌اهمیت‌ترین چیزها خوشحال می‌شدم ولی در وطنم نمی‌توانم آن‌طور عمیق هر چیزی را احساس کنم و آن را ببینم.

دلم برای کسی که در پاریس بودم تنگ شده بود؛ خودِ دیگرم، استفانیِ کنجکاو، بداهه‌گو و خوشبختی که لهجهٔ فرانسوی داشت.

بودن در مکان‌های ناآشنا باعث تغییرات فردی، نوسازی و اکتشاف می‌شود. آنتونی استور در این باره بیان داشته به خاطر همین، خیلی‌ها در مسافرت راحت‌تر سیگار را ترک می‌کنند؛ بودن در مکان‌های ناآشنا عادت‌ها را خرق می‌کند و باعث می‌شود محیط روزمره‌ای که شاید دست‌وپایمان را می‌بندد یا فلجمان می‌کند از بین برود. به واقع، هدفم این نبود که جای‌جای پاریس را بشناسم، می‌خواستم ذره‌ذرهٔ خودم را بش