کتاب رونالد ریگان

جفرسون، مردی که نوشت «تمام انسان‌ها برابر آفریده شده‌اند» خود صاحب برده بود.

الکساندر همیلتون می‌گفت: «ملتی که می‌تواند خفت را به خطر ترجیح دهد خودش را برای داشتن یک ارباب آماده می‌کند و لیاقتش را هم دارد.»

تاریخ با حیرت تمام ثبت خواهد کرد آن‌هایی که بیش‌ترین چیزها را برای از دست دادن داشتند کم‌ترین تلاش را برای جلوگیری از آن کردند.

برسیم. مسیر رسیدن به آزادی باریک و مسیر رسیدن به ویرانی فراخ است.

ریگان می‌گفت: «آزادی هرگز بیش از یک نسل تا انقراض فاصله ندارد؛ ما در جوی خون آزادی را به فرزندانمان منتقل نکردیم. برای رسیدن به آن باید جنگید، باید از آن محافظت کرد و به نسل‌های بعد سپرد تا آن‌ها نیز چنین کنند، وگرنه روزی می‌رسد که سال‌های پیری‌مان را صرف تعریف کردن اوضاع‌واحوال گذشتهٔ آمریکای آزاد به فرزندان و نوه‌هایمان خواهیم کرد.»ٔ

ریگان تأکید داشت: «جنگ ایدئولوژیکی که امروز درگیرش هستیم، یک جنگ تازه نیست. این همان نبرد است، ما آن را در دوران هیتلر و قیصرها تجربه کردیم.»

بیلنسون معتقد بود که چون شوروی هیچ اخلاقی غیر از ترویج کمونیسم نمی‌داند، هر توافقی با آن‌ها بی‌فایده است.

در تفسیر حرف مارکس، لنین گفت: ‘این شدنی نیست که جمهوری شوروی به مدت مدیدی بتواند در کنار حکومت‌های امپریالیستی ادامه دهد. بالاخره یکی از این دو باید پیروز شوند.’»ٔ

گرایشات توسعه‌طلبانه بخشی از فلسفهٔ مارکسیستی و تاریخ روسیه‌اند.

بزرگ‌ترین ترس‌های ریگان در ۱۹۷۹ محقق شدند، زمانی که شوروی به افغانستان حملهٔ همه‌جانبه‌ای کرد، به رغم این که قول داده بود چنین کاری نکند.

از نظر وسعت، اتحاد جماهیر شوروی با ۲۲/۴ میلیون کیلومتر مربع در رتبهٔ اول قرار دارد. بعد از آن چین با ۹/۶ میلیون کیلومتر مربع در جایگاه بعدی قرار دارد و کشور ما با اندکی اختلاف، ۹/۳ میلیون کیلومتر مربع، در جایگاه سوم است. از نظر جمعیت، چین با یک میلیارد نفر کلی از بقیه جلوتر است. روسیه با ۲۶۲ میلیون نفر جمعیت دوم است و ما با ۲۲۰ میلیون نفر کشور سوم هستیم. ما فقط برآوردهایی از تولید ناخالص ملی روسیه و چین داریم که ممکن است درست نباشند، اما تولید ناخالص ملی ما تقریباً دو برابر روسیه و پنج برابر چین است. درصد نیروی کار فعال ما در بخش کشاورزی حدود یک‌هشتم نیروی کار روسیه و یک‌بیست‌وششم نیروی کار چین است، با این حال، آن‌ها باید غذا وارد کنند، وگرنه از گرسنگی می‌میرند. در طول دتانت، دولت آمریکا به اتحاد شوروی زیر قیمت غلات فروخت.

چریک‌های مورد حمایت کوبا که قدرت را برای خودشان و حامیانشان می‌خواستند و نه دموکراسی برای مردم. آن‌ها هر کسی را که رأی داده بود، تهدید به مرگ کردند و صدها اتوبوس و کامیون را نابود کردند تا مانع از رسیدن مردم به مکان‌های رأی‌گیری شوند.