یاسی
۰
ما، در یک تکگویی بیپایان و درونی، داستانهایی برای خود تعریف میکنیم. بعضی از آنها واقعیاند، برخی کمی حقیقت دارند و گروهی دیگر اصلاً حقیقی نیستند. همهٔ ما تخیلی هستیم، ولی این را باور نداریم، چون مانند رمانی دنبالهدار، درست در میان این تخیل قرار داریم.