کتاب در دام افتاده

هیچ گزندی نمی‌تواند مخرب‌تر از خشم زنی برآشفته از بی‌اعتنایی باشد

هیچ‌چیز دیوانه‌کننده‌تر از این نیست که آن کس که دوستش داری، از تو دربارهٔ کسی که دوست می‌دارد، مدام سؤال کند و آن خودت نباشی.

همهٔ ما فقط روزنه‌هایی ناچیز به درون زندگی یکدیگر داریم و اگر قرار بود همه‌چیز را ببینیم و بدانیم، حتماً شگفت‌زده می‌شدیم.

این موضوع کاملاً حقیقت نداشت، ولی محض احتیاط همیشه تظاهر می‌کنم بی‌پولم؛ آدم هیچ‌وقت نمی‌داند این ترفند کی به کارش می‌آید

«صحبت از عشق واقعاً مهم نیست. عشق نوعی احساس نیست، می‌شود امتحانش کرد. عشق نوعی کنش است، یک‌جور سکوت. کشمکشی برای مالکیت که تو قبلاً فکر می‌کردی وجود ندارد.»

عشق به تعبیری یافتن کسی است که از او سیر نشوی؛

چه شرایطی عذاب‌آورتر از دیداری است که پس از وقفه‌ای بسیار طولانی اتفاق می‌افتد و طی آن کلمات مثل پیکرهایی بی‌جان زمین می‌افتند و روحی که باید در آن‌ها دمیده شود، انگار بدون کالبد مانده و در هوا شناور است.