در یک تحقیقی متوجه شدم که ترس، مانع از تلاش انسان برای بهبود و اصلاح خود میشود. احساس شرم نه تنها انسان را از تلاش و خلاق بودن دور میکند، بلکه منجر به ایجاد رفتارهای مخرب و منفی نیز میشود! به همین خاطر بروز احساس شرم در یک جامعه میتواند تبدیل به یک موضوع نگرانکننده شود.
در جوامعی که افراد آن، همواره به خاطر ترس از تأیید نشدن، غیرخلاق باقی میمانند و هرگز خود واقعیشان نیستند، امیدی به رشد و پیشرفت وجود نخواهد داشت. در چنین جامعهای هرکس تنها یک کپی از دیگران خواهد شد، نه فکر و تعقل مستقلی وجود دارد و نه استعدادی که بتوان آن را به شخص خاصی نسبت داد.