بریده‌هایی از کتاب احضار کطولحو

خواب‌آلودگی چقدر خفقان‌آور و خواب دیدن چقدر هولناک است...

در رؤیایم روزی را می‌بینم که از قعر آب‌ها بیرون می‌آیند و بازمانده‌های نحیف و خسته از جنگ بشریت را در میان چنگال‌های عفن‌شان می‌فشارند ـ یا روزی که خشکی‌ها غرقاب شوند و کف سیاه اقیانوس در عین غفلت و هیاهوی عمومی برخیزد و علنی شود.

می‌دانم که همواره جز غریبه‌ای نیستم؛ بیگانه‌ای در این قرن و در میان آنانی که هنوز انسان بودند.

هیچ زبانی قادر به بیان و تعریف حال و روز مردی که در خاکی اهریمنی و بی‌انتها گم شده است، نیست؛ مردی که چنگ می‌زند، می‌لولد و هن‌هن می‌زند؛ دیوانه‌وار در دل پیچ و تاب‌های ظلمانی و فراموش‌شده پیش می‌خزد و بی‌آنکه هیچ خبری از گذشت زمان داشته باشد و از ایمنی و جهت و مقصد نهایی یکسره غافل است!