بریده‌هایی از کتاب پینوکیو

پدرش همیشه می‌گفت هیچ‌کس حق ندارد گدایی کند، مگر کسانی که خیلی پیرند یا معلولیت دارند و نمی‌توانند با کار کردن زندگی‌شان را تأمین کنند، بنابراین سزاوار مهربانی و همدردی هستند. وظیفهٔ بقیه، کار کردن است و کسانی که کار نمی‌کنند حقشان است که از گرسنگی رنج ببرند.

«شیرینه یا تلخه؟» ‫«تلخه اما حالت رو خوب می‌کنه.»

یادت باشه نه لباس‌های تمیز، تو رو آقای متشخص می‌کنه نه لباس‌های گرون.

فکر کردم یه عروسک چوبی خوشگل بسازم، یکی که بتونه برقصه، شمشیربازی بکنه، و مثل یه بندباز بالا و پایین بپره. اون‌وقت من هم با این عروسک دور دنیا می‌گردم و یه لقمه نون و یه لیوان نوشیدنی گیر می‌آرم.

با خودش گفت: «اسمش رو چی بذارم؟ گمونم اسمش رو بذارم پینوکیو. این اسم براش شانس می‌آره. یه زمانی خانواده‌ای رو می‌شناختم که اسم همه‌شون همین بود. پدره پینوکیو بود، مادره پینوکیا، و بچه‌ها هم پینوکی، کار و بار همه‌شان هم خوب بود. ثروتمندترین‌شون هم یه گدا بود.»

وقتی فقر، زیاد باشد همه می‌توانند متوجه‌اش شوند، حتی پسر بچه‌ها.

برای اینکه من بتونم درس بخونم مجبوره فقط با یه پیرهن سر کنه، اونم تو این سرما! فقط پدرها هستن که می‌تونن همچین فداکاری‌ای بکنن!

در همین حین، صدای خفهٔ هق‌هق و گریه‌ای توی اتاق بلند شد. تصور کنید همگی چقدر تعجب کردند وقتی گوشهٔ ملافه را بالا زدند و فهمیدند این صدای گریهٔ پینوکیو است. کلاغ خیلی رسمی و باوقار گفت: «وقتی شخص مُرده‌ای گریه می‌کنه، نشانهٔ خوبی می‌تونه باشه از اینکه کم‌کم داره بهتر می‌شه.» جغد گفت: «خیلی متأسفم که با دوست و همکارم مخالفت می‌کنم، اما وقتی شخص مُرده‌ای گریه می‌کنه، نشانهٔ اینه‌که اون شخص از مردنش ناراحته.»

وقتی دکترها منو دیدن بی‌درنگ گفتن: «اگه اون نمرده پس نشانهٔ اینه که زنده‌اَست!»

پینوکیو کارلو کولودی ترجمهٔ: علی امیرریاحی انتشارات نگاه

پسر عزیزم، دروغا زود معلوم می‌شن

‫«متهم کردنِ یه مُرده چه فایده‌ای داره؟ مُرده، مُرده دیگه، و بهترین کاری که می‌شه کرد اینه که بذاریم تو آرامش بخوابه!»

پدرش همیشه می‌گفت هیچ‌کس حق ندارد گدایی کند، مگر کسانی که خیلی پیرند یا معلولیت دارند و نمی‌توانند با کار کردن زندگی‌شان را تأمین کنند، بنابراین سزاوار مهربانی و همدردی هستند. وظیفهٔ بقیه، کار کردن است و کسانی که کار نمی‌کنند حقشان است که از گرسنگی رنج ببرند.

این رو یادت باشه که هیچ‌وقت برای یادگرفتن و چیزی رو از نو ساختن دیر نیست.

کار خوب هیچ‌وقت فراموش نمی‌شود

تو این دنیا با هر دست بدی با همون دست هم پس می‌گیری.

وقتی بچه‌ای قلب پاک داره، حتی اگه گاهی شیطنت کنه و کارای ناجور ازش سر بزنه، همیشه می‌شه بهش امیدوار بود، امیدوار بود که بالاخره به راه راست بیاد.

یادت باشه نه لباس‌های تمیز، تو رو آقای متشخص می‌کنه نه لباس‌های گرون.

به حرف رفیق‌های بد گوش نکن، وگرنه پشیمون می‌شی!

به کسایی که قول می‌دن یه روزه ثروتمندت کنن اعتماد نکن. برای اینکه اونا یا دیوانه‌اند یا دغلباز!

آخه چرا ما محکوم به زندگی شدیم؟! پس کجا آدمای محترمی مثل ما می‌تونن سرپناه امنی داشته باشن؟

فهمیدم تنها راهِ سالمِ پول جمع کردن استفاده از دست‌ها و زور بازوی خودته، یا استفاده از کله و هوشِت.

تو این دنیا ما همه باید به هم کمک کنیم.

توی این دنیا اگه می‌خوای به وقتش کسی دستت رو بگیره و کمکت کنه، باید نسبت به همه مهربان و باادب باشی.

پول دزدی هیچ‌وقت برکت نداره.