کتاب پنهانی ترین راز پاییز

از دور هم بودن خانواده لذت می‌بردم و از خدا می‌خواستم که هیچ وقت ما را از یکدیگر دور نکند

امید کارت را از دست بابا گرفت و با صدای بلند خواند: - به نامش و به یادش. اقدس خانم می‌خوامش زود برو بیارش.

اواسط کوچه یکی از زنان همسایه که بیشتر نقش کارآگاه را داشت تا زن خانه‌دار، ما را دید. خرید سنگینی در دست داشت و حتی چادرش را با دندان‌های خرگوشی‌اش به دهان گرفته بود. با دیدن ما لبخندی زد که فقط لب‌هایش باز شد و چادر فشرده شدهٔ لای دندانش بیشتر نمایان شد. با حالت نامفهومی صحبت را شروع کرد. - فلام فوبید؟ جوابش را دادیم که گفت: - الهام فانوم یه مدت فبری ازت نبود. الهام بی‌حوصله نگاهش کرد و گفت: - مسافرت بودم.