کتاب راهبی که فراری اش را فروخت

اگر به خودمان توجه نکنیم، چگونه می‌توانیم از دیگران مراقبت کنیم؟ وقتی احساس خوبی نداشته باشیم، چطور می‌توانیم کار خوبی انجام دهیم؟ من اگر نتوانم خودم را دوست داشته باشم، نمی‌توانم تو را دوست بدارم."

اتفاقات را برمبنای خوبی و بدی قضاوت نکنی. در عوض، آن‌ها را تجربه کن، گرامی‌شان بدار و از آن‌ها درس بگیر. در هر رویدادی درسی نهفته است. همین درس‌های کوچک ابزار رشد درونی و بیرونی توست. بدون آن‌ها در سکون و رکود خواهی ماند. همان‌طور که در زندگی دیده‌ای، بسیاری از افراد بیشترین رشد را از دشوارترین تجربیات کسب کرده‌اند. اگر با نتیجه‌ای انتظارناپذیر و مأیوس‌کننده روبه‌رو شدی، یادت باشد که یکی از قوانین طبیعت این است که هرگاه دری بسته شود در دیگری گشوده می‌شود."

"موفقیت را هم مانند شادی نمی‌توان دنبال کرد. خودش حاصل می‌شود. چون موفقیت نتیجهٔ ناخواستهٔ عمل کسی است که خود را وقف چیزی به‌جز خود کرده."

هر ثانیه‌ای را که به گذشته فکر کنی از آینده‌ات می‌دزدی. هر دقیقه‌ای که بر مشکلاتت متمرکز باشی از یافتن راه‌حل دور می‌شوی. و با اندیشیدن به همهٔ مسائلی که آرزو می‌کنی هیچ‌گاه برایت اتفاق نیفتاده بود از ورود آنچه دلخواهت است به زندگی‌ات جلوگیری می‌کنی.

اگر نمی‌دانی کیستی و حقیقتاً که می‌خواهی باشی، چطور می‌توانی تقدیرت را بشناسی و آن را تصاحب کنی؟ خودت را بشناس تا سرنوشت تو را بیابد. شفافیت مقدم بر مهارت است.

حفظ خونسردی در لحظات بحرانی می‌تواند تو را از سال‌ها عذاب نجات دهد. "تست سه دروازه" یکی از فنون کنترل خشم است. حکیمان باستان فقط در صورتی صحبت می‌کردند که سخنی که می‌خواستند بیان کنند از سه دروازه عبور می‌کرد. در اولین دروازه از خود می‌پرسیدند: آیا این کلمات حقیقت دارد؟ در دروازهٔ دوم می‌پرسیدند: آیا این کلمات لازم است؟ و در سومین دروازه می‌پرسیدند: آیا این کلمات از روی مهربانی است؟ فقط اگر هر سه جواب بله بود، آن سخن از لبانشان خارج می‌شد.