کتاب تب و تاب (جلد دوم)

مخ نزن.. مخ بزنی ممکنه یه مدت بعد یکی از تو بهتر پیدا شه که بتونه مخ بزنه... دل ببر که از دل فقط یه دونه وجود داره.. اونو که ببری دیگه هیچوقت کسی نمیتونه کاری کنه..

عشق جایی واسه دل کندن نداره...

دختر داشتن خیلی سخته... دختر داشتن معنای واقعی دل کندنه... بزرگش کنی، ناز و اداشو ببینی.. دلبریاشو ببینی خودت دلت نیاد از گل نازک تر بهش بگی و.. بعد مجبوری بسپاریش دست مردی که نمیدونی قراره باهاش چه برخوردی داشته باشه..

دوست داشتن و عشق قشنگ ترین حس دنیاست...

گر نگهدار من انست که من میدانم شیشه را در بغل سنگ نگه میدارد..

اینکه تو دنیای به این بزرگی یکیو پیدا کنی که همه جوره حواسش بهت باشه پا به پات دیوونگی کنه و لبخند بیاره روی لبات سهم هر کسی نمیشه.. اونیکه قسمتش میشه خیلی خوشبخته..

بین عشق و نفرت یه تار موعه.. و جهانگیر نتونست از اون مرز درست مراقبت کنه... بهادر عشق رو با هوس قاطی کرد... اینم از عاقبتش.. ولی عشق اگه به تنهایی باشه.. قشنگ ترین و بهترین حالت ممکنه... تو عشق خودخواهی وجود نداره.. عشق واقعی اونه که تو از خودت بخاطر معشوقت بگذری... یعنی خودت حاضری ازار بینی ولی معشوقت نه..

یه افسانه اس که میگه قلب بکارت داره.. حالا ممکنه واقعیت هم نداشته باشه.. اونم به این شکله که وقتی عاشق میشی و کسی و تو قلبت راه میدی در واقع داری اجازه میدی که اون عشق؛ بکارت قلبت رو بگیره.. و وقتی که به سرانجام نمیرسه همیشه یه درد یه خلا و یه جای خالی تو قلب حس میشه... ادم و پیر میکنه... و این خیلی خیلی دردناکه... بلعکس اگه سرانجام داشته باشه لذت بخش ترین حسای دنیارو تجربه میکنی... باید مواظب باشی که بکارت قلبت رو به کی میبخشی...