ژیرو عقیده دارد که امروزه آموزگاران و کار شناسان فرهنگی نیازمند زبان سیاسی و پرورشی تازه و جدیدی هستند که با کمک آن بتوانند به زمینههای تغییر و نیز مسایلی بپردازند که جهان دچار آن است.این تغییر بیشتر منعکس- کنندهٔ تغییرات اجتماعی و تحولاتی است که هرروزه جوامع بشری درگیر آن است.از نظر او سرمایه قادر است در این جهان رو به تغییر و تحول، یکپارچگی بیسابقهای در منابع، اعم از فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، علمی، نظامی، و فن آورانه پدید آورد و بدین گونه است که شکلهایی نیرومند و گوناگون از سلطه در جوامع بشری، پدیدار میشوند.