بریده‌هایی از کتاب اول عاشق خودت باش!

زندگی یک مسیر پرپیچ و خم است و در این مسیر درد امری اجتناب‌ناپذیر است، اما در رنج ماندن یک انتخاب است.

تنها کسی که باید با او رقابت کنید کسی است که دیروز بودید.

بیشتر اتفاقاتی که در زندگی‌تان رخ می‌دهد پیامد رفتارها و تصمیاتی است که شما در گذشته اتخاذ کرده‌اید

به‌جای مقاوت به صدای منفی درونتان بگویید: «خب که چی؟»، «من که اهمیت نمی‌دهم.»، «مهم نیست.»، «خسته شدم.» و یا «من کار خودم را انجام می‌دهم.» سپس بی‌توجه به منتقد درونی کار خودتان را دنبال کنید و در آن فروبروید.

تصمیم‌گیرندهٔ زندگی خودتان باشید.

قرار نیست تصمیمات شما همیشه کامل باشند، و قرار هم نیست کامل باشند، ولی به‌هرحال درس گرفتن از اشتباهات خودمان بهتر از تاوان تصمیم‌های دیگران را پس‌دادن است. تصمیمی که شما در زندگی می‌گیرید قطعاً مفیدترین تصمیم است.

اگر مشکلات براساس تصمیماتی که دیگران به‌جای شما گرفته‌اند برایتان اتفاق افتاده باشد، قطعاً راه‌حل مشکل هم نزد آن‌هاست، پس دوباره نیاز دارید که آن‌ها را در زندگی خود دخالت دهید.

زندگی ترکیبی از خنده و اشک و نور و سایه است. شما باید لحظات غم‌انگیز را با تغییر نگاه خود به آن‌ها بپذیرید. هر اتفاقی در زندگی یک چالش و یک فرصت هم‌زمان است.

هروقت دیگران را مقصر اتفاقات پیش‌آمده در زندگی‌تان بدانید، قدرت زندگی‌تان را به دست آن‌ها داده‌اید

تنها کسی که توانایی شادکردن شما را دارد و عزت‌نفستان را به سوی موفقیت هدایت می‌کند خود شما هستید.

وقتی نگران طرز تفکر دیگران نسبت به خود هستید به این مسئله نیز بیندیشید آن‌ها نیز به همان اندازه نگران این هستند که شما درباره‌شان چه فکری می‌کنید. جالب اینجاست هرچه آرام‌تر باشید و نگرانی‌تان در مورد احساسی که در دیگران ایجاد می‌کنید کمتر باشد احتمال وقوع اتفاقات بهتر در زندگی‌تان بیشتر می‌شود. کافی است آرامش خود را حفظ کرده و خود واقعی‌تان باشید. شاد باشید، آنگاه افراد بهتری را به خود جذب می‌کنید.

«هرکاری را که شروع کنید و یا هر رویایی که آغاز کنید در خود شهامت و جسارت، نبوغ و قدرت و جادو به‌دنبال دارد.»

احتمال این‌که بهترین رابطه‌تان زمانی رخ بدهد که با خودتان خوب باشید بسیار زیاد است. شاید عجیب به‌نظر برسد، اما زمانی فراخواهد رسید که برای شادبودن به هیچ رابطه‌ای نیاز ندارید، آن وقت است که به یک رابطهٔ عالی دست خواهید یافت.

من از وقتی پیشرفت کردم که در جایی خواندم حسادت نشانهٔ اعتمادبه‌نفس پایین است، بنابراین هرگاه حس حسادت به سراغم می‌آمد به خودم یادآوری می‌کردم که این نشانهٔ عزت‌نفس پایین است

مهم‌ترین ساعات روز برای هر کسی شامل سی دقیقه بعد از بیدارشدن و سی دقیقه قبل از خواب است. در این ساعات ناخودآگاه شما فعال بوده و پذیرندهٔ افکارتان است. کاری که در این زمان انجام می‌دهید اهمیت بالایی دارد. این ساعت برای عزت‌نفس و موفقیتتان ارزش حیاتی دارد.

آن‌قدر متوجه پیشرفت در زندگی‌تان باشید که وقت نکنید از دیگران انتقاد کنید.

«شجاعت همیشه فریاد نمی‌زند، گاهی شجاعت صدایی آرام در پایان روز است که می‌گوید، من می‌خواهم فردا دوباره تلاش کنم.»

هیچ‌کس با اشتباه‌کردن تبدیل به انسانی به‌دردنخور و بی‌عرضه نمی‌شود.

به‌جای کمال‌گرایی به شخصی متعهد به تعالی تبدیل شوید. شخصی که همیشه در بیشترین حد تلاش می‌کند، اما می‌داند کمال وجود ندارد، پس اضطراب و ناامیدی کمتری را تجربه خواهد کرد.

از اعمال، افکار و احساساتتان مراقبت کنید. هر سریالی را تماشا نکنید و با هر فردی وقت نگذرانید. اگر شرایط زندگی و چیزهایی که با آن مواجه هستید ناراحتتان می‌کند کافی است ورودی‌های خود را تغییر دهید؛ افکار، احساسات و انتظاراتتان را!

چگونه باورسازی کنیم؟ با تکرار! از عبارات تأکیدی استفاده کنید، حتی اگر برای شروع آن‌ها را باور ندارید. اگر استفاده از عبارات تأکیدی روی شما تأثیری ندارد به این دلیل است که منتقد درونی شما هنوز قدرت زیادی دارد.

«اگر کسی آن‌طور که دیگران می‌خواهند نباشد آن‌ها عصبانی می‌شوند. به‌نظر می‌رسد همه تصور آشکاری از نحوهٔ زندگی دیگران دارند، اما هرگز در مورد خودشان چیزی نمی‌دانند!»

«اگر مشکلی قابل حل باشد، اگر موقعیتی به‌گونه‌ای باشد که بتوانید کاری برای آن انجام دهید دیگر نیازی به نگرانی نیست. اگر قابل رفع نیست، پس نگرانی کمکی به شما نخواهد کرد. نگران بودن به هیچ‌وجه فایده‌ای ندارد.»

مارک تواین گفته است: «دو روز مهم در زندگی شما وجود دارد؛ روزی که متولد می‌شوید و روزی که علت به‌دنیاآمدن خود را می‌فهمید.

قانون طلایی من در زندگی این است؛ فقط از افرادی مشاوره بگیر که قبلاً به آنچه تو حالا می‌خواهی رسیده‌اند و تجربهٔ کافی برای راهنمایی تو را دارند.

یکی از ترس‌های بشریت ترس از طرشدن است. بعضی از کارها را تنها به‌خاطر ترس از طردشدن انجام نمی‌دهیم. پیشنهادمان را ارائه نمی‌دهیم، با غریبه‌ای که در قطار به ما لبخند زده است حرف نمی‌زنیم، برای هیچ‌کجا رزومه‌ای ارسال نمی‌کنیم و یا از رفتن به مصاحبه سر باز می‌زنیم.

«در جهانی که مدام تلاش می‌کند از شما چیز دیگری بسازد، خود واقعی بودن بزرگ‌ترین دستاورد محسوب می‌شود.»

به ما گفته شده است باید همان‌طور که خودمان را دوست داریم همسایه‌مان را نیز دوست بداریم، اما ما بیشتر مواقع همسایه‌مان را دوست داریم، ولی از خودمان متنفریم. ما خوبی‌های دیگران را می‌بینیم ولی نمی‌توانیم آن‌ها را در وجود خویش تشخیص بدهیم. ما از مهم‌ترین رابطهٔ زندگی‌مان غافلیم؛ رابطه با خودمان!

به‌طور کلی کسانی که عزت‌نفس کاذب دارند برای افراد براساس داشته‌هایشان ارزش قائل هستند نه بر پایهٔ شخصیت واقعی وجودی آن‌ها

در بیشتر مواقع رویارویی با مشکل و برطرف‌کردن آن از کل روند پرسه‌زدن و اجتناب از آن آسان‌تر است.