بریده‌هایی از کتاب یتیم خانواده جائو و چایخانه

من عاشق این کشورم، ولی کی عاشق منه؟

من به اربابی ظالم خدمت می‌کنم. تبعیدی، خود مانند گور است از قلبم خون تیره می‌چکد. مرگ، سفری به خانه است. با شبنم‌های روشن روی تپه با نور روشن ماه