بریده‌هایی از کتاب مانند دل‌های پیغمبران: قصه‌های پند پیران

گفتند: «چندين گاه است كه اندر اين باغ می‌باشی و از اين باغ انار نخوردی و ندانی كه كدام شيرين است و كدام ترش؟» گفت: «شما مرا از بهر نگاه داشتن آورده‌ايد نه از بهر ضايع كردن.»

«آنچه يافته‌ام از آن روست كه دوستی زر و سيم از دل خود زدوده‌ام.

گفت: «چگونه به خواب پردازم و چگونه خفتم؟ كه اگر به روز بخفتم، رعيت من ضايع شوند. به روز شغل رعيت بايد ساخت و به شب كار خود. كسی كه شغل دو جهانی خود و از آنِ ديگران می‌بايدش ساخت، به خواب چگونه پردازد؟»