بریده‌هایی از کتاب یاس کبود

اسلام دین مسیحیت نیست که فقط جنبهٔ تشریفاتی داشته باشد، آن‌هم هفته‌ای یک روز در کلیسا.»

. باز هم التماس کرد، هرچند اشک کباب باعث طغیان آتش بود.

نقطه‌چین‌های زمان را عامدانه جابه‌جا کرده‌ام. شما رمان می‌خوانید، نه صرفاً تاریخ.

«تو را آن به که روی خود ز مشتاقان بپوشانی/ که شادی جهان‌گیری غم لشکر نمی‌ارزد».

معطر خانم روبنده را بالا زد. لبخندش چون پروانه‌ای کوچک از کنار لبش پرید و روی قلب آسید مرتضی نشست.

«ترسم که اشک در غم ما پرده‌در شود/ این راز سربه‌مهر به عالم به‌در شود/ گویند سنگ لعل شود در مقام صبر/ آری شود، ولیک به خون جگر شود»

«یک نکته بیش نیست غم عشق و بس عجب/ کز هر زبان که می‌شنوم نامکرر است».