البته که بسیاری از رنجهای انسان تقصیر جهان و حاکمان آن است و نمیتوان از این حقیقت چشمپوشی کرد که مسبب بیشتر بدبختیهای ما تصمیمهای غلط رهبران ما است.
البته که باید به هر کسی در زندگی فرصت جنگیدن برای عشق و ارزشهای که به آن باور دارد داده شود. در واقع، انسان از ابتدا باید طوری تربیت شود که در برابر ظلم سکوت نکند و نحوه تربیت او باعث شود که قدرت مبارزه برای گرفتن حق خود را داشته باشد و برای سهم عادلانهای از دنیا بجنگد؛ اما واقعیت این است که متأسفانه دنیا عادلانه نیست! اگر خودتان توانایی گرفتن حقتان را ندارید نباید از بقیه انتظار داشته باشید که این کار را برایتان انجام دهند، چون هیچکس به اندازه خودتان دلسوز شما نیست.