بریده‌هایی از کتاب خودانضباطی با شناخت کارکرد مغز

نمی‌توان گفت مغز عضله‌ای است که در واکنش به تمرین‌های تکراری رشد می‌کند امّا می‌تواند به همان شکل با رفتارها و فکرهای تکراری سازگار شود. نخستین باری که باشگاه می‌روید هر فشار و کششی دشوار و دردآور است امّا به‌مرور زمان راحت‌تر و بهتر می‌شود. به همین ترتیب نخستین باری که تصمیم می‌گیرید به خودانضباطی عمل کنید و لذتی را به تعویض بیندازید احساس می‌کنید می‌خواهید موهایتان را بِکنید امّا بعد از چند بار عمل، تعجب می‌کنید که این همه هیاهو برای چه بوده است.

به تأخیرانداختن خواسته تمرینِ انتظار برای آنچه می‌خواهید است، انتظار یا پرهیز می‌تواند بسیار دشوار باشد امّا در نهایت به شما می‌آموزد تا خود را از مغزِ عاطفی‌تان جدا کنید و هر زمان لازم بود آن را در قفس بیندازید.

یک ضرب‌المثل ژاپنی می‌گوید: «احساس خشم، ناامیدی، افسردگی یا انتقام‌جوییِ شما در لحظه به نظر واقعی و مهم‌اند امّا آن‌ها یک ماه، یک هفته و یا حتی یک دقیقه دیگر کجا خواهند رفت؟» احساسات شدید دیدِ ما را نسبت به آینده کور می‌کنند و با این حرف که هرچه هست همین حالا است (نه آینده) ما را فریب می‌دهند. حتی ممکن است گاهی از شدت عصبانیت و یا اضطراب فراموش کنیم که اصلاً آینده‌ای وجود دارد.