کتاب شمال و جنوب

بزرگ‌ترین سرچشمهٔ آرامشش در آغوش گرفتنِ عذابش بود

اما در خانه‌ای که یک بیمار خوابِ ناآرام شبانه‌اش را در ساعات ظهر جبران می‌کند، سکوتی سهمگین حاکم است.

حتی چند ساعت تجربهٔ آن زندگی سبکبالانه باعث می‌شد دوباره احساس جوانی کند. انگار حتی بیست‌ساله نبود! و او چنان بار سنگینی به دوش داشت که به‌شدت احساس پیری می‌کرد.

همان‌گونه که فرشتگان در رؤیاهایی روشن ‫روحِ مردِ خواب‌دیده را به خود فرا می‌خوانند، ‫افکاری غریب نیز بر روزمرگی‌های ما پیشی می‌گیرند ‫و شکوه و فخر پدیدار می‌شود. ‫ هِنری وان