کتاب آرتین شبح کش

آرتین گفت: «شادی یه دلیل واقعی می‌خواد نه بهونه. هزارتا جشن هم برگزار کنیم اما هنوز مشکلات قبلی سر جاشون باشن، فقط داریم خودمون رو گول می‌زنیم.»

«ترس، قاتل دوستی است.» آرتین وقتی برای اولین‌بار این جمله را در کتابِ حکیمی خوانده بود، برایش باورکردنی نبود. مگر می‌شود یک نفر را که دوستش داری، هنگام ترس فراموش کنی! اما او حالا کاملا به این جمله باور داشت. چون خودش بعد از دیدن شبح، با نهایتِ سرعت از غار بیرون پریده بود و به کلی خواهرش را فراموش کرده بود.

عشق اگر در جای درستش قرار نگیرد، آدم را احمق می‌کند.

«حقیقت می‌دونی چیه؟ اینه که این سرزمین نفرین شده است. چندتا مصیبت دیگه باید ببینیم تا بفهمی!» «اگه واقعا فکر می‌کنی این‌جا نفرین شده است. برو. فرار کن. من جلوی تو رو نمی‌گیرم.

«وقتی موجود خبیثی درونت راه پیدا کنه، باعث می‌شه با چشمِ وحشت همهٔ دنیا رو ببینی.»

«وقتی موجود خبیثی درونت راه پیدا کنه، باعث می‌شه با چشمِ وحشت همهٔ دنیا رو ببینی.»

تکه سنگی را از بالای درخت روی سر کسی رها کنی، ممکن است جای آن فقط کمی کبود شود، اما وقتی همان سنگ را از بالای کوه رها کنی، می‌تواند یک نفر را به کشتن دهد. واقعیتی که دور از باور است، مثل سنگی است که از بالای کوه پرت می‌شود، دردناک و کشنده.

آقای خندان ادامه داد: «هر چقدر قلبمون از عشق به انسان دورتر بشه، اشباح بیشتر درونمون نفوذ می‌کنن. همین الان ممکنه توی قسمت تاریک وجود ما، اشباح در حال رشد باشن.» فرمانده گفت: «از مردمی که تاریخشون پر از رنج و مصبیته چه انتظاری می‌شه داشت. هنوز یه سال از حملهٔ قبلی آدم‌خوارها نگذشته بود که گیر اشباح افتادیم. حالا هم که فرماندهٔ سابقمون، برادر پیمانی من، شده رئیس دشمن وحشی.»