کتاب هکوب

شما نگران آرام کردن تودهٔ مردمید و در این راه پروای آن ندارید که بر یاران خویش زخم زنید.

. گرچه روشناییِ آفتاب را به چشم می‌بینی، تو نه فرزندانی داری، نه شویی داری و نه سرزمینی. تو به‌تمامی نابود شده‌ای!

هکوب: آه! هیچ آدمیزادی آزاد نیست! آگاممنون، تمامی آدمیزادگان برده‌اند! بردگان زر، بردگان سرنوشت، بردگان هیاهوی انبوه مردمان، بردگان قوانین نبشته! اینها همه او را از انجام دادن کارهایی که خواهان آن است بازمی‌دارد.

بردگی چه سهمناک چیزی‌ست! با زور بر آنان چیره می‌شوند، و باید که ستم را نیز تاب آورند.

تو تباه شده‌ای! تو دیگر نیستی. گرچه روشناییِ آفتاب را به چشم می‌بینی، تو نه فرزندانی داری، نه شویی داری و نه سرزمینی. تو به‌تمامی نابود شده‌ای!

تو تباه شده‌ای! تو دیگر نیستی. گرچه روشناییِ آفتاب را به چشم می‌بینی، تو نه فرزندانی داری، نه شویی داری و نه سرزمینی. تو به‌تمامی نابود شده‌ای!

زبان مردان نباید نیرومندتر از کردارشان باشد. هنگامی که مردی کار نیک می‌کند، سخنش نیز باید که نیک باشد؛ هنگامی که کاری پلید می‌کند آنگاه سخنش نیز باید سست باشد. هیچ‌کس نباید از بیدادْ نیک بگوید.