و خدایان غیرفانی هستند. انگیزه هر دو دسته میل به حرمت یافتن و اوازه است، و بر همین قرار، وقتی کمتر از آن مقداری که بایسته میپنداشتند و کمتر از دیگر خدایان حرمت و آوازه کسب میکردند حسادت میورزیدند و برای جبران این کمبود بیوقفه تلاش میکردند. با این حال، این دو گروه با هم متقارن نیستند، زیرا انسانهای شریف همان قسم رابطه رجوع زیردستان به ایشان را خود با خدایان داشتند. در اینجا الگویی پیچیده وجود دارد که میتوانیم آن را «حلقه بزرگداشت» بنامیم (بنگرید به Mikalson ۱۹۹۱). خدایان کارکردهای خودشان را دارند (در زبان یونانی، وا
کاربر ۱۱۱۲۵۲۵۳