کتاب عشق و کار

«علی‌رغم اینکه ظاهراً به نظر می‌رسد دانش‌آموزانی که بهترین نمرات را کسب کرده‌اند و از مشهورترین کالج‌ها پذیرش گرفته‌اند موفق و خوشحال‌اند، درواقع این دانش‌آموزان هر کاری که نظام آموزشی از آن‌ها خواسته انجام داده‌اند و استرس ناشی از پیمودن آن راه موفقیت باعث شده که بسیاری از آن‌ها احساس کنند که از خودِ واقعی‌شان جدا شده‌اند».

«تنها راه برای انجام کاری بزرگ در زندگی این است که عاشق کاری باشید که مشغول انجام آن هستید».

واقعیت این است که، فارغ از جنسیت، سن، نژاد، مذهب، ملیت و فرهنگ، عمومِ مردم جهان تقریباً هیچ زمانی را برای فهمیدنِ اینکه «در چه کاری بهترینِ خود هستند» صرف نمی‌کنند.

گروهی از افراد بسیار موفق، انعطاف‌پذیر و متعهد را با گروهی که این ویژگی‌ها را به میزان کمتری داشتند مقایسه کردیم؛ پاسخ آن‌ها به دو پرسش زیر مهم‌ترین عامل تمایزشان بود: آیا این شانس را دارید که هر روز از نقاط قوت خود به بهترین شکل استفاده کنید؟ آیا در هفتهٔ گذشته هر روز که سر کار حاضر شدید هیجان‌زده بودید؟ پاسخ گروه نخست، که در ویژگی‌های بالا برجسته‌تر و افراد موفق‌تری بودند، به هر دو پرسش «کاملاً موافق» بود. آن‌ها هر روز مشغول کاری هستند که می‌توانند به بهترین شکلِ ممکن انجامش دهند، کاری که آن‌ها را هیجان‌زده می‌کند؛ نه تمام روز، نه همهٔ کارهایی که انجام می‌دهند، فقط برخی کارها، اما هر روز.

میانگین امید به زندگی در ایالات متحدهٔ آمریکا در حال کاهش است و در سه سال گذشته نیز این روند نزولی ادامه داشته است. دلیل کاهش این میانگینْ افزایش مرگ‌ومیر ناشی از ناامیدشدن افراد است، نتیجهٔ اقداماتی که افراد برای تسکین زندگی سرشار از استرس خود انجام داده‌اند که نهایتاً منجر به خودکشی، مصرف بیش‌ازحد مواد مخدر، ابتلا به بیماری‌های حاد کبدی به دلیل سوءمصرف مشروبات الکلی و مشکلات قلبی و عروقی شده است.

شما می‌توانید کاری را که همهٔ این افراد موفق انجام می‌دهند یاد بگیرید. می‌توانید یاد بگیرید که آن‌ها چگونه این کار را انجام می‌دهند و آن را در تمام بخش‌های زندگی خود اعمال کنید. لازم نیست صبر کنید تا شغل عالی و کاملی بیابید که همهٔ علاقه‌مندی‌هایتان در آن بگنجد. درعوض، می‌توانید مهارت یافتن «عشق» را در کاری که انجام می‌دهید بیاموزید.

در این کتاب ردپایی از «من فکر می‌کنم که ...» وجود ندارد و مبتنی بر واقعیت‌ها و داده‌های معتبر عینی است.

نهادهای ما عامدانه و با سوءنیت رویکردهای مخرب را در پیش نمی‌گیرند. مدارس واقعاً نمی‌خواهند دانش‌آموزان را دچار ازخودبیگانگی کنند و آن‌ها را تحت فشار قرار دهند و شرکت‌ها هم نمی‌خواهند که کارکنانشان سرگشته و گیج شوند و اصالت خود را از دست بدهند. آن‌ها این کارها را می‌کنند، چون به گمانشان عملگرا هستند. مدارس برای پرورش دانش‌آموزانی طراحی شده‌اند که بتوانند در آزمون‌های استاندارد عملکرد خوبی داشته باشند. محل کار به گونه‌ای طراحی شده است که مطمئن شوند همهٔ افرادی که نقش یکسان دارند کارشان را به روشی یکسان انجام می‌دهند و محصولات و خدمات آن‌ها کیفیت یکسانی دارد.

«تنها راه برای انجام کاری بزرگ در زندگی این است که عاشق کاری باشید که مشغول انجام آن هستید».

جزئیات یعنی این. عشق یعنی همین. این معلمی است که زمان صرف می‌کند و دقت به خرج می‌دهد تا به دانش‌آموزش کمک کند تا ویژگی‌های خاص چیزی که دوست دارد را تعریف کند. شاید این اولین باری باشد که کسی علایق این کودک را جدی می‌گیرد.

اما کلید واقعی موفقیت و رضایت از زندگی شناخت فعالیت‌هایی است که حاضرید با علاقه بارها و بارها آن‌ها را انجام دهید و تمرین کنید. این رشته‌های قرمز، یعنی فعالیت‌هایی که دوستشان دارید، شما را به‌سمت یک تکرار لذت‌بخش سوق می‌دهند، گویی به‌طور غیرارادی تمرین می‌کنید و مجبور به انجامش نیستید. گویی نمی‌توانید تمرین و تکرار را متوقف کنید. درواقع در این حالت، تمرینْ نظم و انضباطی آگاهانه و مستلزم پایبندی و پافشاری اجباری نیست بلکه، از دریچه عشق، تمرین تلاشی مستمر و بر اساس علاقهٔ وافر و بی‌قیدوشرط است.