کتاب سرگذشت نانوای پاریسی عاشق پیشه

گاهی اوقات بزرگی و عظمت از خاکستر متولد می‌شود.

«همهٔ ما سرداب‌هایی داریم که ازشون متنفریم.»

وزن قول‌ها و وعده‌ها به‌مراتب بیشتر از وزن مواد معدنی است.

«مشکلی پیش نمیاد. خیلی وقته که دیگه شادی بیش‌ازحد وجود نداره، درسته؟»

لورن نگاهی از سر مهربانی به او کرد و بعد سهم دست‌نخوردهٔ سیلوی را جلویش گذاشت. از رفتارهای لورن معلوم بود که برادر مهربانی برای برادرهایش بود. از آن‌هایی که یواشکی، وقتی مطمئن بود حواس مادرشان نبود، به برادرهایش شکلات و بیسکوییت می‌رساند. البته که مادرشان می‌دانست لورن چه می‌کرد و البته که لورن هم می‌دانست که مادرشان می‌دانست. اما تظاهر به ندانستن اغلب لذت این بازی را بیشتر می‌کند.

«نصف قاضی‌های این شهر همین کار رو با من کردن. فقط به دلیل کاری که برای زنده موندن می‌کنم، اونا به من به چشم یه مشت لجنی که ته کفششون چسبیده نگاه می‌کنن. کار صادقانه در ازای دستمزد منصفانه تنها چیزیه که زن‌ها لازم دارن. تو خودت توی باشگاه‌ها و مهمونی‌هاشون بودی. زن‌های پولدار مدام دربارهٔ آزادی زن‌ها و از این چرندیات ایدئالیستی حرف می‌زنن. اما چیزی که ما لازم داریم کاره. ما نیاز به شغل‌های شریف و دستمزد خوب داریم، مثل مردا. تا اومدن اون روز این چیزهای روشنفکرانه اهمیتی ندارن