هیچ فلسفهای بدون کنارهجویی ممکن نیست. فلسفهورزی به ناچار با کنارهجویی از فضای تجربهٔ بلافصل سروکار دارد؛ فلسفهورزی مستلزم تأمل، مکالمه یا دستکم مکالمهپذیری و تعمیم است. کییرکگار تا جایی که فلسفهورزی میکند به ناچار از سطح وجودی به سطح تأمل گذر میکند و در این ساحت تبدیل به تماشاگر میشود.
کاربر ۵۶۵۲۳۳۵