کتاب یکی مثل همه ۱

دِکارت (فیلسوف بزرگ غربی) یه جمله‌ای داره که می‌گه: «شک می‌کنم، پس هستم.» منم باید بگم: «تنم می‌خاره واسه دردسر، پس هستم!»

به قولِ بزرگی، از جایی که بهش فکر می‌کنی و ناخودآگاه لبخندِ کوچکی بر گوشهٔ لبت می‌نشیند، دیگر نمی‌توانی به عقب برگردی و بشوی آدم قبلی! دارد اتفاقاتی در تو می‌افتد که باید دعا کنی اسمش هر چه هست عشق نباشد.

او می‌رود دامن‌کشان من زهر تنهایی چشان دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود...

برای حل مشکلات روحی و زناشویی و این حرف‌ها باید دست به دامن یک مشاور امین و متخصص شد. کسی که درسش رو خونده باشه و دانشِ مشاوره داشته باشه. نه از این‌ها که دو سه تا دورهٔ کوتاه‌مدت شرکت کردن و حرف‌های انگیزشی می‌زنن و اگه زشت نبود، به همدیگه می‌گفتند دکتر! هر کسی که روحانی هست و لباس آخوندی پوشیده، ضرورتاً مشاور نیست. چون ما اصلاً در حوزه‌ها درسِ مشاوره نمی‌خونیم. وظیفهٔ ما یه چیز دیگه‌ست. شما که غریبه نیستید، اما من خیلی از زندگی‌ها و حال و آیندهٔ افراد سراغ دارم که به‌خاطر مراجعه به غیر متخصص، نابود شده و چه آه‌ونفرین‌ها که پشت سر اون بندگان خدا نیومده.

علی‌رغم مدعیانی که منع عشق کنند ... جمال چهره تو حجت موجه ماست

هر که با کودک سر و کارش فتاد پس زبان کودکی باید گشاد

«درس ادیب اگر بود زمزمهٔ محبتی / جمعه به مکتب آورد طفل گریزپای را»

هر که با کودک سر و کارش فتاد پس زبان کودکی باید گشاد