کتاب حیفا ۲

شیخ کلینی از حضرت امام جعفر صادق (علیه‌السلام) روایت کرده‌اند که این دعا را به زراره تعلیم فرمود تا در زمان غیبت و امتحان شیعه بخوانند: «اَللّهُمَّ عَرِّفْنی نَفْسَک، فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی نَفْسَک، لَمْ اَعْرِف نَبِیک؛ اَللّهُمَّ عَرِّفْنی رَسُولَک، فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی رَسُولَک، لَمْ اَعْرِفْ حُجَّتَک؛ اَللّهُمَّ عَرِّفْنی حُجَّتَک، فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی حُجَّتَک، ضَلَلْتُ عَنْ دینی»

«اگر یارم هستی، کمک کن تا از تو دل بکنم… اگر طبیبم تویی، کمک کن تا از تو شفا یابم… اگر می‌دانستم عشق این‌قدر خطرناک است، عاشق نمی‌شدم… اگر می‌دانستم که دریا این‌قدر عمیق است، به دریا نمی‌زدم... اگر می‌دانستم سرانجامم چه خواهد شد، هرگز شروع نمی‌کردم...»

«اَللّهُمَّ عَرِّفْنی نَفْسَک، فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی نَفْسَک، لَمْ اَعْرِف نَبِیک؛ اَللّهُمَّ عَرِّفْنی رَسُولَک، فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی رَسُولَک، لَمْ اَعْرِفْ حُجَّتَک؛ اَللّهُمَّ عَرِّفْنی حُجَّتَک، فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی حُجَّتَک، ضَلَلْتُ عَنْ دینی»

«إن کنتَ حَبیبی، ساعدنی کی أرحلَ عَنک أو کنتَ طبیبی، ساعدنی کی أشفی مِنک لو أنی أعرِفُ أنَ الحُبَ خطیرٌ جداً، ما أحببت... لو أنی أعرِفُ أنَ البحرَ عمیقٌ جداً، ما أبحرت... لو أنی أعرِفُ خاتمتی، ما کُنتُ بدأت...» و معنایش این چنین است: «اگر یارم هستی، کمک کن تا از تو دل بکنم… اگر طبیبم تویی، کمک کن تا از تو شفا یابم… اگر می‌دانستم عشق این‌قدر خطرناک است، عاشق نمی‌شدم… اگر می‌دانستم که دریا این‌قدر عمیق است، به دریا نمی‌زدم... اگر می‌دانستم سرانجامم چه خواهد شد، هرگز شروع نمی‌کردم...»

ایران یک جغرافیای مشخص و ایرانی بودن دیگه یک ملیت خاص نیست. نمی‌تونی بگی هر کسی زبان و لحن و لهجه‌اش فارسی بود، ایرانی هست. نه! نصیحتی که منِ پیرمرد بهت دارم اینه که از هر سه نفری که در کل منطقه خاورمیانه و شاید در کل دنیا در کنار هم می‌شینن و درباره چیزهای مهم حرف می‌زنن، حداقل یک نفرشون اگر ایرانی نباشه، امّا حتماً وابسته به ایران هست!

بن هور آه بلندی کشید و برای لحظاتی با جوزف به هم چشم دوختند. سپس گفت: «ایران، استخوان توی گلوی تاریخ و موجودیت همه ماست.»

رشادت‌های بهترین فرزندان اُمّت اسلامی برای حراست از باور حقیقی و جهانیِ مسلمانان، علی‌الخصوص شیعیان، نسبت به ساحت مقدس منجی عالم بشریت، مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) می‌باشد.

دو سال بعد، در سن چهل سالگی پدرم، من به دنیا آمدم. به دلیل سفیدی بیش از حد چهره و دستانم، یکی از خاخام‌های بزرگ اورشلیم، پیشنهاد کرد که اسمم را بن هور بگذارند. لابد اطلاع دارید که این نام از نام‌های مقدس ماست، امّا هر کسی اجازه ندارد اسم فرزندش را بن هور بگذارد. تنها کسانی مجاز به استفاده از آن هستند که از کنیسه اعظم اورشلیم مجوز داشته باشند.

همه ما انسان هستیم و بر حسب شرایط و اتفاق، سرِ راه هم قرار گرفتیم.

«اگر یارم هستی، کمک کن تا از تو دل بکنم… اگر طبیبم تویی، کمک کن تا از تو شفا یابم… اگر می‌دانستم عشق این‌قدر خطرناک است، عاشق نمی‌شدم… اگر می‌دانستم که دریا این‌قدر عمیق است، به دریا نمی‌زدم... اگر می‌دانستم سرانجامم چه خواهد شد، هرگز شروع نمی‌کردم...»

اصلاً فرق موساد اسرائیل با واجای ایران دقیقاً همینه! شما عادت به حذفِ فوریِ دشمنتون دارین. امّا ما ترجیح می‌دیم بازی کنیم و نشونت بدیم می‌تونیم مسیر بازی رو به نفع خودمون عوض کنیم و حتی اگه دلمون خواست، طعم زندگی با دشمنتون رو به شما بچشونیم.»

حذف که کاری نداره. حذف کردن حریف، کارِ دستگاه اطلاعاتی نیست. نبرد اطلاعاتی، نبرد هوش‌هاست. تو باید تو بازی به من ببازی، نه اینکه قبل از بازی حذفت کنم. اصلاً فرق موساد اسرائیل با واجای ایران دقیقاً همینه! شما عادت به حذفِ فوریِ دشمنتون دارین. امّا ما ترجیح می‌دیم بازی کنیم و نشونت بدیم می‌تونیم مسیر بازی رو به نفع خودمون عوض کنیم و حتی اگه دلمون خواست، طعم زندگی با دشمنتون رو به شما بچشونیم.

کلاً هر کسی ایمانِ بالا و کدورتِ حتی اندک به رهبران اسلامی داشته باشه، یک ظرفیت بزرگ محسوب می‌شه. این‌قدر بزرگ که لازم نیست کسی رو از اسرائیل و آمریکا بفرستیم تا کار خاصی بکنه. همون آدم اگه چشمش به آب بخوره، شناگر قابلی هست و کاری می‌کنه کارستون!

«زرهِ علی بن ابی طالب پشت نداشت. هیچ‌وقت غافلگیر نشد و دشمن رو هم غافلگیر نکرد.»

عفر: «به نظرم اگر یه اتفاقی بیفته و نتیجه‌ش این بشه که شیعه به خودش مشغول بشه، حساسیتش رو از بهاییت هم برمی‌داره و بهاییان می‌تونن یه نفس راحت بکشن.» ابیر: «درسته. ما هم نفس راحت می‌کشیم. همه راحت می‌شن. دیگه نه نگران صدور انقلابشون هستیم و نه نگران تقویت گروه‌های نیابتیشون (مقاومت و حزب الله و...)

بن هور که از شنیدن این حرف‌ها داشت خفه می‌شد، گفت: «چرا منو نزدین؟ اگه این‌قدر بهم نزدیک بودین؟» محمد لبخندی زد و پاسخ داد: «حذف که کاری نداره. حذف کردن حریف، کارِ دستگاه اطلاعاتی نیست. نبرد اطلاعاتی، نبرد هوش‌هاست. تو باید تو بازی به من ببازی، نه اینکه قبل از بازی حذفت کنم. اصلاً فرق موساد اسرائیل با واجای ایران دقیقاً همینه! شما عادت به حذفِ فوریِ دشمنتون دارین. امّا ما ترجیح می‌دیم بازی کنیم و نشونت بدیم می‌تونیم مسیر بازی رو به نفع خودمون عوض کنیم و حتی اگه دلمون خواست، طعم زندگی با دشمنتون رو به شما بچشونیم.»

«یا رادَّ الشَّمس لِعلیِّ بن أبی طالب اُردُد علیَّ ضالَّتی» یعنی ای برگردانندهٔ خورشید برای علی بن أبی طالب (علیه السلام)، گمشدهٔ مرا به من برگردان!

«اللَّهُمَّ إِنْ حَالَ بَینِی وَ بَینَهُ الْمَوْتُ الَّذِی جَعَلْتَهُ عَلَی عِبَادِک حَتْماً مَقْضِیاً فَأَخْرِجْنِی مِنْ قَبْرِی مُؤْتَزِراً کفَنِی شَاهِراً سَیفِی مُجَرِّداً قَنَاتِی مُلَبِّیاً دَعْوَةَ الدَّاعِی فِی الْحَاضِرِ وَ الْبَادِی؛ خدایا اگر بین من و او مرگی که بر بندگانت حتم و قطعی ساختی حائل شد، کفن پوشیده از قبر مرا بیرون آور، با شمشیر از نیام برکشیده، و نیزه برهنه، پاسخ‌گو به دعوت آن دعوت‌کننده، در میان شهرنشین و بادیه‌نشین.»

شما انگلیسی‌ها عاشق کارهای طولانی‌مدت و زمان‌بر هستین، برعکس ما آمریکایی‌ها. ما همه چیزو نقد و سریع می‌خوایم. حالا خدا نکنه یه انگلیسی، یهودی هم باشه، مگه ول می‌کنه؟ نه‌خیر! تا برای هفت پُشت و نسلش برنامه نچینه، ول نمی‌کنه!» جوزف گفت: «دقیقاً! همین تفاوت ما و شماست. شما عاشق سیطره در کل عالمید، امّا ما عاشق مدیریت تاریخ هستیم. تاریخ هم با ابزار ساخته نمی‌شه، بلکه این آدم‌ها هستن که تاریخ رو رقم می‌زنن.

اگر می‌دانستم عشق این‌قدر خطرناک است، عاشق نمی‌شدم…

«إن کنتَ حَبیبی، ساعدنی کی أرحلَ عَنک أو کنتَ طبیبی، ساعدنی کی أشفی مِنک لو أنی أعرِفُ أنَ الحُبَ خطیرٌ جداً، ما أحببت... لو أنی أعرِفُ أنَ البحرَ عمیقٌ جداً، ما أبحرت... لو أنی أعرِفُ خاتمتی، ما کُنتُ بدأت...» و معنایش این چنین است: «اگر یارم هستی، کمک کن تا از تو دل بکنم… اگر طبیبم تویی، کمک کن تا از تو شفا یابم… اگر می‌دانستم عشق این‌قدر خطرناک است، عاشق نمی‌شدم… اگر می‌دانستم که دریا این‌قدر عمیق است، به دریا نمی‌زدم... اگر می‌دانستم سرانجامم چه خواهد شد، هرگز شروع نمی‌کردم...»

«إن کنتَ حَبیبی، ساعدنی کی أرحلَ عَنک أو کنتَ طبیبی، ساعدنی کی أشفی مِنک لو أنی أعرِفُ أنَ الحُبَ خطیرٌ جداً، ما أحببت... لو أنی أعرِفُ أنَ البحرَ عمیقٌ جداً، ما أبحرت... لو أنی أعرِفُ خاتمتی، ما کُنتُ بدأت...» و معنایش این چنین است: «اگر یارم هستی، کمک کن تا از تو دل بکنم… اگر طبیبم تویی، کمک کن تا از تو شفا یابم… اگر می‌دانستم عشق این‌قدر خطرناک است، عاشق نمی‌شدم… اگر می‌دانستم که دریا این‌قدر عمیق است، به دریا نمی‌زدم... اگر می‌دانستم سرانجامم چه خواهد شد، هرگز شروع نمی‌کردم...»