بریده‌هایی از کتاب حیفا ۲

«اَللّهُمَّ عَرِّفْنی نَفْسَک، فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی نَفْسَک، لَمْ اَعْرِف نَبِیک؛ اَللّهُمَّ عَرِّفْنی رَسُولَک، فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی رَسُولَک، لَمْ اَعْرِفْ حُجَّتَک؛ اَللّهُمَّ عَرِّفْنی حُجَّتَک، فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی حُجَّتَک، ضَلَلْتُ عَنْ دینی»

«اگر یارم هستی، کمک کن تا از تو دل بکنم… اگر طبیبم تویی، کمک کن تا از تو شفا یابم… اگر می‌دانستم عشق این‌قدر خطرناک است، عاشق نمی‌شدم… اگر می‌دانستم که دریا این‌قدر عمیق است، به دریا نمی‌زدم... اگر می‌دانستم سرانجامم چه خواهد شد، هرگز شروع نمی‌کردم...»

شیخ کلینی از حضرت امام جعفر صادق (علیه‌السلام) روایت کرده‌اند که این دعا را به زراره تعلیم فرمود تا در زمان غیبت و امتحان شیعه بخوانند: «اَللّهُمَّ عَرِّفْنی نَفْسَک، فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی نَفْسَک، لَمْ اَعْرِف نَبِیک؛ اَللّهُمَّ عَرِّفْنی رَسُولَک، فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی رَسُولَک، لَمْ اَعْرِفْ حُجَّتَک؛ اَللّهُمَّ عَرِّفْنی حُجَّتَک، فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی حُجَّتَک، ضَلَلْتُ عَنْ دینی»

«إن کنتَ حَبیبی، ساعدنی کی أرحلَ عَنک أو کنتَ طبیبی، ساعدنی کی أشفی مِنک لو أنی أعرِفُ أنَ الحُبَ خطیرٌ جداً، ما أحببت... لو أنی أعرِفُ أنَ البحرَ عمیقٌ جداً، ما أبحرت... لو أنی أعرِفُ خاتمتی، ما کُنتُ بدأت...» و معنایش این چنین است: «اگر یارم هستی، کمک کن تا از تو دل بکنم… اگر طبیبم تویی، کمک کن تا از تو شفا یابم… اگر می‌دانستم عشق این‌قدر خطرناک است، عاشق نمی‌شدم… اگر می‌دانستم که دریا این‌قدر عمیق است، به دریا نمی‌زدم... اگر می‌دانستم سرانجامم چه خواهد شد، هرگز شروع نمی‌کردم...»

دو سال بعد، در سن چهل سالگی پدرم، من به دنیا آمدم. به دلیل سفیدی بیش از حد چهره و دستانم، یکی از خاخام‌های بزرگ اورشلیم، پیشنهاد کرد که اسمم را بن هور بگذارند. لابد اطلاع دارید که این نام از نام‌های مقدس ماست، امّا هر کسی اجازه ندارد اسم فرزندش را بن هور بگذارد. تنها کسانی مجاز به استفاده از آن هستند که از کنیسه اعظم اورشلیم مجوز داشته باشند.

رشادت‌های بهترین فرزندان اُمّت اسلامی برای حراست از باور حقیقی و جهانیِ مسلمانان، علی‌الخصوص شیعیان، نسبت به ساحت مقدس منجی عالم بشریت، مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) می‌باشد.