بینالطلوعین فاصلهی زمانی از اذان صبح تا طلوع آفتاب است. حدود یک ساعت و نیم طول میکشد.
در روایات از این زمان به ساعتی از ساعات بهشت یاد شده و آثار و برکاتی برای آن بیان شده.
انسان به این نتیجه میرسد که اگر میخواهد خوشبختی و سعادت دنیا و آخرت را داشته باشد و از بدبختیها رهایی یابد، باید در این ساعات بهشتی بیدار بماند.