کسانی که به موضوع ویرانههای باستانی ایران علاقهمندند، مطالعه کتاب یادبودهای ایران» اثر هوئک را قویا توصیهمیکنم که اخیرا به دستم رسیده ولی در ۱۸۱۸ در گوتینگن منتشر شده است.
لاله
۱
به هیچوجه قصد ندارم کتاب سِر جان مالکوم را نقد کنم که بخشهای زیادی از آن بسیار عالی و بعد از کتاب سلطانِ سیاحان، شاردن، بهترین کتابی است که تاکنون در باره ایران منتشر شده است. یک مثل ایرانی هست که میگوید: «نمیدانم، راحت جانم» و هیچکس بهتر از من ارزش و کارکرد این مثل را درک نمیکند اما اگر
لاله
۱
اکنون اگر خوانندگان به کتاب قبلی من رجوع کنند و ترجمه دستنوشته ایرانی و توضیحات آن را بخوانند، فکر میکنم کاملاً متوجه شوند که من حتی در مذاکرات اولیهام، هیچچیز را به بخت و اقبال واگذار نکردم و نیز با توجه به صحیح و