بریده‌هایی از کتاب چای در غروب جمعه روی میز سرد می شود

در شب‌های بمباران چنان تو را بوسیدم که گمانم ابر باران شد

بوسه‌های ما نه گزاف بود، نه دروغ بود پناه بود